Wel jammer dat Adfolive er mee is gestopt, het online wekelijkse vakjournaal over reclame, marketing en media van Adformatie (na precies tien maanden, 23 april 2007 gestart). Ik lees het net in de Adformatie in de kantlijn van pagina 3. Deze ontwikkeling versterkt wel mijn visie over online videoprojecten die vooral grotere uitgeverijen aangaan. Misschien heeft het niets van doen met het stoppen van Adfolive, maar het is wel even een mooie kapstok voor dit verhaal.
Keep it real. Hou het simpel. En probeer het niet te mooi en te professioneel te doen. Een kleine drie jaar geleden kreeg ik bij Reed Business een voor mij onvergetelijk belangrijke training van Peter de Mönnink, global director of internet business bij Reed Business. En ik kreeg die niet alleen, nog een honderdtal uitgevers en hoofdredacteuren. De Mönnink gaf als toekomstvoorspellling op die tweedaagse training (maart 2005) dat 'jullie over twee jaar allemaal als camjo's met camera's je interviews doen'. Toen dacht ik: daar ga ik niet op wachten. Ik koop morgen een videocamera en ga aan de slag.
Het typerende van grote organisaties is de trage doorvoering van een nieuwe ontwikkeling de werkvloer op. En daardoor kon ik mijn spontaan aangeschafte videocamera niet declareren (terwijl iedereen nota bene te horen hadden gekregen dat dat wel de toekomst was). Goed, doet er verder niet zo toe, een jaar later vergoedde High Profile alles tegen nieuwwaarde (ongevraagd).
Waar nu nog steeds een handjevol vooruitstrevende journalisten (meestal webjournalisten als Richard Kok van Missethoreca.nl, maar ook Sjoerd Weikamp van FZ) binnen grote uitgeverijen de camera heeft opgepakt, blijft de overall overtuiging staan dat een schrijvende journalist schrijft en ab-so-luut niet gaat fotograferen of filmen.
Alleen maar willen schrijven, dag in dag uit, week in week uit, jaar in jaar uit, aan een weekblad, maandblad, of op internet... Als men toch eens wist hoe leuk het is om naast schrijven zelf te fotograferen en te filmen, hoeveel het je werk verrijkt om je te blijven ontwikkelen op dit gebied, en niet altijd hetzelfde te blijven doen wat je dag in dag uit doet... met andere woorden inderdaad: ik krijg weinig concurrentie in het veld als iedereen netjes zijn eigen dingen blijft doen.
Journalisten moeten gewoon lekker gaan experimenteren met hun verborgen foto- en filmtalenten. Dan wordt video binnen (grote) uitgeverijen een haalbare kaart. Tot die tijd worden de filmploegen ingeschakeld en komt men er op het laatst achter dat de kosten niet tegen de baten op hebben gewogen. Zoals bij Adfolive waarschijnlijk ook het geval was. In het bericht staat: Reden van dit besluit is het feit dat het aantal kijkers naar het programma achterbleef bij de verwachtingen. Maar dat is eigenlijk hetzelfde in andere woorden. Lijkt me.
Zo moeilijk is het allemaal niet. Je koopt een gewone handicam, leest de handleiding door, richt de camera op de geïnterviewde, of maakt een shot van een gebeurtenis of evenement, laat de videobeelden in je computer lopen (van tevoren software geïnstalleerd), je knipt en plakt (beetje oefenen met monteren) en je hebt een (goedkoop) item met belangrijke content. Want daar gaat het wat mij betreft om, het hoeft er allemaal niet zo flashy en snel uit te zien, als de content maar waarde toevoegt aan de kijker. Collega-journalisten, zet je ego en je schroom opzij, ga het gewoon doen en je zult merken dat je op en un momento dado niet anders wilt.
2005 is voor mij een erg belangrijk jaar geworden, een omslagpunt, een jaar vol ontdekkingen. Ik heb het gevoel dat 2006 alleen maar beter, sneller, makkelijker en dus nog leuker gaat worden. Er komt een doorbraak. Wanneer, waarin en waarmee? Ik heb geen idee. Maar ik stort me er vol overgave in. 
