punkmedia.nl

Leven zonder deadline (nou Huub, nog eentje dan)

Huub is in topconditie, voelt zich heerlijk, en geniet van elk moment van zijn leven. "Nog twee jaar hooguit."

Huub Klompenhouwer, de man die mij ooit bij Reed Business aannam toen hij hoofdredacteur ad interim was, de man met wie ik vervolgens onvergetelijk heerlijk zes maanden lang rokend, espresso drinkend en naar de mooiste jazz luisterend heb gewerkt - 2001 was een artistiek creatief ondernemend en vooral genietend jaar, die Huub is ongeneeslijk ziek. Darmkanker.

Naar de foto's.

"Als ik al mijn facturen en declaraties op een stapel leg lijkt het wel of ik twee levens heb gehad." Huub was en is een levensgenieter, voor en zeker ook na de 'fatale kerstboodschap' waarin hij te horen kreeg dat de uitzaaiingen niet te stoppen waren.

Gistermiddag na een filmklus in Rotterdam en Amsterdam, ging ik bij 'm langs in Edam. Met het zweet druipend van z'n voorhoofd liet hij me binnen. "Jezus, is het al drie uur, ik zit te klussen in mijn hok."

Oké, ik weet 't. Niet iedereen met kanker is kaal of meteen kreupel, maar zo'n energieke vent als Huub gisteren had ik ook weer niet verwacht. "Ja, de chemo slaat lekker aan, ik voel me prima. Zullen we afspreken dat we het tien minuten over mijn ziekte hebben, daarna wil ik er niets meer over horen. Dan gaan we weer genieten."

En na tien minuten onder de parasol in de tuin: "Kom we gaan even een biertje drinken bij Smit Bokkum in Volendam." Achtergrondinformatie over Smit Bokkum: dit is het legendarische paviljoenrestaurant met de lekkerste gerookte paling, met een palingrokerij waar de palingsound is ontstaan, of eigenlijk, vanwaar elke keer een pondje gerookte paling met een artiest of band (BZN, The Cats, noem ze maar op) meeging naar Joost den Draaier (die de naam palingsound hiermee verzonnen heeft).

Anyway, het was twee uur genieten, met eigenaar Jan Smit (ja zo heten er meer in Volendam) van Smit Bokkum die aanschoof om het verhaal van de palingsound uit te leggen (als hierboven beschreven, maar dan in een veel langere en vermakelijker versie) en Huub die geen spat is veranderd eigenlijk.

"Ik ging laatst naar een verjaardagsfeestje, je weet wel zo'n kringgebeuren, daar kwam ik veel te laat, men maakte zich duidelijk zorgen en toen ik om de hoek kwam keken ze me aan met een blik 'is dit Huub waar we het net de hele tijd over hadden?', ze hadden misschien al een lijk verwacht, dus ik zeg "ja ik ben wat later, kunnen jullie alvast een beetje wennen. Lachen! Ik hou daar he-le-maal niet van, dat soort feestjes. Ik stond ook al weer snel in de keuken iets te koken... lekker ontspannend."

Pure inspiratie van Rupert Howe (voor mij dan)

Punkmedia.nl. Ik weet nog dat ik vorig jaar op zoek was naar een naam voor mijn bedrijf. Mijn manier van aanpak is afwijkend, mijn manier van denken is ook niet helemaal mainstream, internet is de punkvorm van de mediavormen hoorde ik Guido van Nispen zeggen in een interview dat ik met hem had (voor het High Profile New Media Congres waar hij als keynote zou spreken): checken of de URL punkmedia.nl nog vrij is. Ja. Vragen wat mijn vader van die naam vindt, hij vindt het niks: doen dus.

En ik heb van een enkeling een frons gekregen bij de naam, één iemand vond het een negatieve lading hebben (maar zij - een vrouw - is ondanks haar vrije denken ook wel erg netjes), maar verder was iedereen erg positief: leuke naam, gaaf punkmedia...

Nu ik Rupert Howe van Twittervlog heb ontdekt, een van de pioniers van het videobloggingcircuit (als ik Huub Koch mag geloven en dat doe ik) en geniet van zijn filmpjes voelt Punkmedia he-le-maal goed. Wat ben ik blij met die naam. Zoals Rupert zegt: it's kind of rough en ready, so dont expect any high productions values... daarom is het juist zo leuk (lees ook: veel bekeken).

Rupert's Vlog Anarchy Entry.

Barry Kooijmans van NOMAD over transformation

Albert Boswijk, directeur van de European Centre for the Experience Economy, heeft me vaker gevraagd of ik een keer mee ga naar een Executive Course, maar het is er nooit van gekomen. De vierdaagse course Value Creation through Experience (cursus klinkt zo flauw voor een reeks zeer op de persoon gerichte seminars, telkens in een ander kasteel in Europa) wordt dit jaar tussen 20 en 25 april gehouden in Barcelona (of eigenlijk Castell d'Emporda La Bisbal Gerona).

Ik werd door Albert gevraagd mee te gaan naar de eerste editie in 2004 (of 2005), ik geloof in Toscane, met Joe Pine, Duncan Stutterheim en meer inspirerende experience teachers. Had ik dat gedaan dan had ik ook Barry Kooijmans van NOMAD ontmoet, de eigenaar van dit outdoormerk.

Barry Kooijmans NOMAD interview from henkjan on Vimeo.

Albert en ik waren twee weken geleden bij hem op bezoek voor een gesprek over wat de Executive Course voor hem heeft betekend. Veel dus.

Richard van Hooijdonk over Marketing 2.0

Een dikke twee uur band terugbrengen naar 5 minuten valt niet mee, zeker niet als het allemaal superinteressante kost is, het is nog lastiger om twee uur terug te brengen naar 1 minuut. Eigenlijk onbegonnen werk, veel hoofdpijn gehad maar op een gegeven moment wordt de knoop doorgehakt en wordt gemonteerd.

Richard van Hooijdonk (MarketingMonday) gaf donderdagavond 13 maart (op zijn veertigste verjaardag, hoe gedreven ben je dan?) een presentatie bij SRM in Amsterdam, een zogeheten SRM-Goeroe sessie. Richard komt binnenkort met een marketingboek 'Op naar Marketing 2.0', hij geeft 8 uur durende marketing powersessies en hij heeft een nieuw marketingconcept ontwikkeld. En heeft mij ingeschakeld om dat met video te begeleiden.

Richard van Hooijdonk, Marketing 2.0 from henkjan on Vimeo.

Eckart Wintzen overleden

Dat verwacht je niet. Zo'n vitale man van 68, jong van geest met een enorme gedrevenheid en ondernemerszin.
Ik lees net op DutchCowboys en op de site van Ex'tent dat Eckart Wintzen aan een hartaanval is overleden in zijn huis in Zuid-Frankrijk. Ik moest net precies nog aan 'm denken, het grappige is dat ik elke dag wel een of meerdere keren aan hem denk (ook omdat zijn boek Eckart's notes op mijn bureau ligt en een artikel over hem aan mijn plakmuur), omdat ik een enorme bewonderaar ben van mensen als Eckart Wintzen, Richard Branson, Steve Jobs en Chip Conley.

Jee, Eckart Wintzen overleden, niet te geloven. Hij zou als afsluitende keynote op het new media congres van High Profile spreken, maar vond dat hij te weinig over het onderwerp kon vertellen, waarna gekozen is voor Guido van Nispen. Hij stond ook aan de oorsprong van Picnic Green Challenge, de winnaar van de Gouden Giraffe, en dan ineens is hij overleden. Ik sprak 'm heel kort op de meest recente editie van Picnic. Bizar.

Ook op elsevier.nl, sprout.nl, nrc.nl en volkskrant.nl gelezen. Radio-interview op 2525 van Fransisco van Jole.
Lees hier het meest uitgebreide verhaal op emerce.nl door Peter Olsthoorn.

(Nog een foto die ik van hem nam op New Technology Event, 1 december 2005 in Expo XXI.)

TED The Raspyni Brothers (serieus grappig)

Ik heb al een tijdje in de rechtersmalle kolom een viertal blip.tv filmframes staan. Met videoseries die achter elkaar doorlopen van Huub Koch en Vincent Everts, die ik beiden erg bewonder, Chris Pirillo voor de nieuwste mediastuff en bovenaan TED Talks, waarin de meest recente TED presentaties worden vertoond. Ik zat net op full 24 inch The Raspyni Brothers te kijken, tweevoudig wereldkampioenen jongleren. Maar daarmee sta je niet op TED, deze mannen zijn serieus grappig.

Emoties (Lisa Evans, about a girl who fell in love)

Wat hou ik van deze films, van deze filmmaker en van degene die hij voor zijn camera krijgt. Wat een inspiratiebron. Monday9am.tv. Bij elke korte film van Nic Askew word ik geraakt. De opbouw, de spanningsboog, de emotionele snaar die hij raakt net na het midden, het ademloos en sniffend kijken daarna.

Lisa Evans, ik kende haar natuurlijk niet, maar na deze zeven minuten film van Nic Askew ben ik van haar gaan houden. Het klinkt gewichtiger dan misschien bedoeld, maar deze draag ik op aan Monique, de vrouw die mij al vijftien jaar heel gelukkig maakt.

Complimenten aan Hans Poortvliet

Hans Poortvliet is volop in het nieuws. Poortvliet, een man overigens met een indrukwekkende cv want onder meer management & directiefuncties bekleed bij RAI Amsterdam, bij het Nederlands Board of Tourism & Conventions in Chicago, het Steigenberger Kurhaus Hotel Scheveningen, Lido Restaurants Amsterdam en als marketingdirecteur van Grand Hotel Krasnapolsky, is behalve directeur van HSMAI Nederland de initiatiefnemer van de Nationale Complimentendag, elk jaar en nu voor de zesde keer op rij op 1 maart.

Vorig jaar was de grote mediadoorbraak, dit jaar komt het waarschijnlijk zelfs bij het NOS Journaal, mark my words (want 1 maart valt dit jaar op een zaterdag, en dan is het altijd wat minder met het harde nieuws en past dit helemaal in het laatste item van Sacha de Boer of Philip Freriks).

Hans Poortvliet is voor mij de man van wie ik geleerd heb hoe het voelt om gewaardeerd te worden en op welke krachtige wijze je gemeende waardering je sociale leven en werkleven kan verrijken. We zijn een klagerig volkje, Hans heb ik eerlijk gezegd nog nooit horen klagen. Omdat hij constructief te werk gaat met een positieve en inspirerende instelling. Hans is een gedreven personality die de hospitality branche en dus ook de evenementenbranche in zijn jarenlange functie als HSMAI-directeur op een hoger plan heeft gekregen. De sprekers die hij deze beroepsgroep heeft voorgeschoteld in al die jaren is indrukwekkend te noemen. En opvallend vaak zijn deze sprekers jaren later pas echt als sprekers bekendheden geworden.

Grappig dat hij nu geïnterviewd wordt door een man die hij als openings keynote zelf ooit bij een HSMAI bijeenkomst op het podium had. Of we Hans Poortvliet zondag op het NOS Journaal zullen zien of niet, hij is op internet in ieder geval overal te volgen met het interview dat Vincent Everts met hem had. (Hierboven.)

Hans, het klinkt afgezaagd, maar het is welgemeend: de hartelijke complimenten voor al het werk dat jij in al die jaren verricht hebt waarmee je anderen, HSMAI-leden en niet-leden, hebt geïnspireerd en op voorsprong hebt gezet.

(En Vincent, bedankt voor het leuke filmpje! Complimenten! :-))

[Deze posting is gisteren gepubliceerd op de highprofile.weblog.]

Neighbourfood, Neighbourvideo en Neighbourfilm

Komt vanmiddag een vrouw binnen bij Neighbourfood die zich gaat verontschuldigen dat ze pas nu is langsgekomen om te vertellen hoe ze heeft gesmuld van een weekmenu van een aantal weken geleden, dat deze prachtige winkel heeft samengesteld.

Neighbourfood is een soort Italiaanse lekkere winkel zeg maar, waar je van die halve liter flesjes kunt vullen met je favoriete olijfolie, waar je een dubbele espresso on the house krijgt tijdens het 'wachten' (lees: praten met de eigenaar over de koffiebonen van de koffiewinkel The Golden Coffee Box van Berend Boot in Baarn, koffiemeester en AD-tester), waar je heerlijke wijnen kunt kopen, en waar de winkel iedere week in een mooie huisstijl op datum een nieuw menu heeft samengesteld.

Met een goed gevoel, een halve literfles olijfolie uit Sardinië en een espressosmaak in mijn mond loop ik op deze zaterdagmiddag de hoek om de Apeldoornseweg omhoog naar huis. Dat is toch wel mooi, dat iemand (een vrouw op leeftijd) zich verontschuldigt dat ze zo laat de eigenaar van de winkel complimenteert met zijn samengestelde menu.

Toen ik terugliep kreeg ik een idee. In de buurt zitten nogal van dit soort leuke bijzondere winkeltjes (Neighbourfood), café's (Nescio... Hè? Dat www.nescio.nl nog vrij is!), lunch- en dinergelegenheden (ja hoe noem je Villa Sonsbeek en De Palatijn dan?) en ook te gekke snackbars met enthousiaste ondernemers. Het lijkt me nu wel leuk om die in beeld te brengen, met 2 minutenfilmpjes.

Op zaterdag 21 juni ga ik daar mee starten, staat in mijn agenda. Neighbourvideo.nl en neighbourfilm.nl zijn nog vrij. Morgen die twee URL's maar even vastleggen. Ach nee, onzin, gewoon hier, en op YouTube.

Eindelijk eindelijk eindelijk: Joe Pine op YouTube

Op de een of andere manier kom ik niet meer in mijn Google Video. Geen idee. En nu ook YouTube niet meer de service kan leveren om meer dan 10 minuten films op haar server te zetten heb ik nu eindelijk de zeven tien minuten filmpjes van de nieuwste presentatie van Joe Pine op YouTube. Re-vo-lu-tio-nair.

Pine komt overigens op 10 april om 10:00 uur spreken op het HSMAI EventPlatform gedeelte van de 10de editie van Evenement 2008. Ga ik morgen wel even aankondigen op High Profile. Together with de zeven filmpjes. Ik hoop dat je de Metaverse van Joe Pine een beetje kunt volgen. Erg interessant.

Joe Pine on technology and media en the experience economy.

Curious (Seth Godin, inspiratie, prachtige korte film)

Afgezien van de prachtige, inspirerende inhoud van deze korte film, wil ik deze vorm van filmen me graag eigen maken. Inhoud en inspiratie. Seth Godin in een short film by nic askew screened at www.monday9am.tv.

Weer een waar was jij toen je hoorde moment

Waar was jij toen je hoorde van Kennedy's dood? Waar was jij toen je hoorde van de dood van Diana. Vanavond had ik een 'waar was jij toen je hoorde', in dit geval 'waar was jij toen je hoorde dat Oscar Peterson was overleden?'

Radiohead widget, wat gaaaaaf!

Erwin Blom, mediaman van 2007 (in my opinion) wijst ons (via twitter en erwinblom.nl) op een ongewoon gave widget van Radiohead.

Ik word in 2008 HSMAI preferred partner, cool

Ik was erg vereerd toen HSMAI directeur Hans Poortvliet mij vroeg om met mijn nieuwe media productie activiteiten van punkmedia.nl preferred partner te worden van HSMAI Nederland. Hans is de man die mij erg geholpen heeft in mijn carrière. Door me onder meer uit te nodigen voor al die interessante bijeenkomsten en seminars van de HSMAI. Hans stelde me voor aan Joe Pine, aan Albert Boswijk, die me weer voorstelde aan Hans Mestrum, die me vervolgens weer voorstelde aan Frank Meeuwsen, Frank Janssen, Marco Derksen, good ol' Fred Zelderzzzzz en wie allemaal niet meer in die blogosfeer, maar alles startte in feite in 2004 in Congrescentrum Amstelveen, bij Hans Poortvliet en de presentatie van Joe Pine, over Authenticity onder meer, waarvan onlangs zijn boek is verschenen. (Joe mailde me net nog over of alles van his magic moments of 2007 duidelijk was. It is perfect!)

Maar goed, vandaag had ik onofficieel mijn laatste dag bij High Profile (foto's), symbolisch afscheid genomen van iedereen, foto's gemaakt, tas met foto's, doos met bandjes, stoel van oom Pieter en twee weken post meegenomen naar huis. En nu ik net de grote enveloppe van de HSMAI open en de Headlines open sla, zie ik ineens het artikel over Hans en ik.

Erg cool dit. Hans, ik heb er heel veel zin in!

Inspiratiemomenten bij Sex and the city

Sjes, het is alweer eind 2004 dat ik dit schrijf, drie jaar geleden dus.

Vanavond zit ik met Monique op de bank Sex and the city te kijken en zie ik ineens dat de mooiste scene van de serie er aan zit te komen: de speech van Samantha met kanker. Ik veer op en wil Frans Miggelbrink mailen, bellen of sms'en om hem dit door te geven. Frans vond ooit dat stuk zo mooi, dattie mij er over mailde.

Ik zakte weer terug in de bank want volgens Monique zat die scene in de volgende episode. Niet dus. Even later zitten we samen te kijken naar Samantha die zich in een speech voor een zaal met vrouwen met kanker uiteindelijk zwetend ontdoet van haar pruik, een pruik om haar kanker te verbergen. Fuck it, of to hell with it, en ze trekt haar pruik af, het moment waarin ze weer zichzelf werd, en het moment waarna verschillende vrouwen zich geroepen voelen dit voorbeeld te volgen. Een en al inspiratie.

Ik ga 'ns even kijken of YouTube die scene niet ergens heeft, vast wel.

Niet dus.

Je hebt me erg geïnspireerd (wat een compliment!)

Henk-Jan, ik vond het erg inspirerend. Echt, je hebt me enorm geïnspireerd.

Ik was laatst een partijtje aan het weblog-evangeliseren en wat mij raakte was de reactie of waren de uitsmijtende zinnen bij de deur, waarmee ik na twee uur advies weer de auto in dook. Henk-Jan, ik vond het erg inspirerend. Echt, je hebt me enorm geïnspireerd.  Ik heb zelden zo euforisch naar The Doors op mijn iPod geluisterd als toen. Als je me ergens mee wilt raken is het met een gemeende waardering dat je mijn verhaal of mij inspirerend hebt gevonden.

Ik weet nog dat ik voor mezelf besloot om 'vanaf nu alleen maar te proberen om andere mensen te inspireren' (Calvados werkt hierbij overigens versterkend). Dat was na het lezen van dit artikel 99% inspiratie, in Ode nummer 78 (juli/augustus 2005). Over inspiratie. Ik heb er al vaker over geschreven, en heb het artikel net weer helemaal in één adem uitgelezen. Prachtig, wat een inspiratie er uit dit stuk komt, over inspiratie. Uit de grond van mijn hart een aanrader om heel langzaam helemaal uit te lezen. Die reacties eronder zijn trouwens ook geinig (inderdaad, die over God).

Dit nummer ligt als een soort bijbel naast me op het bijzettafeltje hier links van me... ter inspiratie.

Mooie mensen, eerlijke beelden (ode aan Anna-Maria)

Anna-Maria Mantel-Giannattasio (dubbel n, dubbel t, enkele s) heeft me deze week verrast en verblijd met een opgestuurde DVD: My Amsterdam van Ed van der Elsken. Van der Elsken was filmer en fotograaf, vastlegger. Hij legde het leven vast in al zijn schoonheid, eerlijkheid en lelijkheid: met echte beelden.

Wat mij raakte is dat Anna-Maria dit naar mij heeft opgestuurd. De echtheid en betrokkenheid van Anna-Maria spreekt uit deze actie. Zij heeft mij door deze DVD geïnspireerd, niet alleen door de beelden, niet alleen doordat ik vanaf deze week een voorbeeld heb in Ed van der Elsken, maar vooral ook door deze actie zelf. Eerder gaf ze me een cadeau, na afloop van de uitreiking van de Gouden Giraffe, op de parkeerplaats van The Factory in Amsterdam. Een boek, en weer eentje die me geïnspireerd heeft: Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt, van Douwe Draaisma.

Henk-Jan, Anna-Maria, Jeroen en Marieke tijdens Festivak-borrel (foto Rob Captijn).

Anna-Maria, Ed van der Elsken inspireert me op foto- en filmgebied (en zijn kijk op het leven) en jij op de manier waarmee je mensen weet te inspireren met dingen die je leest, ziet en hoort, de manier waarop je mij een zogenaamde 'betekenisvolle belevenis' weet te geven.
Via twitter, e-mail, maar nu ook via mijn blog: heel erg bedankt!

De plakmuur achter me

Ik kwam er opeens achter dat plakband bleef zitten op mijn muren hier in het soutterain. Elke ochtend als er iets in NRC Next staat dat mij aangaat pak ik het stanleymes en het ondergrondje en snij ik de desbetreffende pagina uit, vaak de Multimediapagina. Grappig dat na jaren NRC Handelsblad avondblad ik me na de switch, meteen vanaf het begin, zo goed bij NRC Next vind passen. Er gaat geen week voorbij of er staat wel een vriendje of vriendinnetje uit de onlinewereld in genoemd. Dat heeft geen enkele krant voor me.

Die plakmuur is binnen een maand tot de grond toe opnieuw behangen.

Inspiratie muziek iPod 25 (in beeld)

Gewoon lekker... 5 inspirerende nummers uit mijn iPod top 25

Tim Berners-Lee en... Steve Jobs

Blogging is great. Zo luidt de kop boven de meest recente posting op de weblog van Tim Berners-Lee. Op 12 december vorig jaar ging het als een lopend vuurtje door de blogosfeer: Tim Berners-Lee, de uitvinder van het World Wide Web is een weblog gestart. Met de posting So I have a blog. Een soort van erkenning van de blogosfeer door een toch wel belangrijke schakel in het geheel, de bron van veel nieuwe economische, creatieve en gewoon leuke activiteiten.

Zoals je misschien hebt gezien ben ik 'mijn balkjes' een beetje aan het downpimpen, alle fotobeeldjes van Flickr, filmbeeldjes van Dailymotion - die ik ineens niet zo hoog meer heb zitten sinds mijn eigen filmpje van Jules Deelder er is afgekieperd, zonder waarschuwing (gelukkig staat ie nog op mijn YouTube).

En toen kwam ik die eerste posting van Tim Berners-Lee weer eens tegen.

KLIK HIER nog eens een keer voor het EPIC 2015 filmpje.

Schaduwlicht, Anna-Maria, Marketingfacts, Simon, Rob, Meisje, Wilgengebroed.. nog meer?

'Weet je wat het is met internet en print, Henk-Jan? Ik denk dat men het altijd nog fijner vindt om met een tijdschrift op de bank te zitten, dan in hun vrije tijd achter de computer.'

Bloggers United, dit moet jullie bekend in de oren klinken. Dit hoor ik vaker dan vaak, waarmee het belang van het printen product elke keer maar weer wordt onderstreept. Maar met de massale aankoop van laptops die nu gaande is, in combinatie met wireless internet, zie je tijdens je avondommetje met de hond steeds vaker wit opgelichte gezichten of schermen in de woonkamers, dus de relatie die de bank heeft met het tijdschrift wordt steeds vaker verruild voor die met de laptop. Weet ik zeker.

Maar goed, dat kan ik wel zeker weten, toch kom ik er achter op die sporadische momenten dat ik een blad lees - ik bedoel echt een (langer) artikel uitlees - dat ik vaker door dít medium ingeblazen wordt dan door blogs of sites. Maar dat ligt vast aan mij.

Daarom de vraag aan mijn vrienden, ja jij hoort daar ook bij, welke inspirerende weblogs mis je in mijn Google-IG RSS-startpaginarijtje hieronder...

Inspiratie uit liefde, motivatie uit angst

Ik was net online - tijdens een chat met een inspirator van me - op zoek naar het artikel dat in Ode 78 augustus 2005 verscheen (ik heb 'm gelukkig nog, die rode met Salvador Dali op de cover) met de titel 99% inspiratie. Hebbes! Lees 'm en live wil never be the same. Tenminste voor mij was het een mooie zienswijze. Waarom inspiratie wel en motivatie niet.
Inspiratie komt voort uit liefde, motivatie uit angst.

Ground control to major Tom

Ik word de laatste tijd wakker met David Bowie's Ziggy Stardust (with godgiven' ass), Kiki wordt verschoond met The Jean Genie, bij mijn eerste kopje koffie ben ik bij Space Oddity, om met de handdoek door de gang te lopen met Rebel Rebel. Wat kan een dag lekker beginnen.  Ah nu krijg ik Ziggy weer binnen... making love with his ego.

Wat een goede investering weer: The Platinum Collection David Bowie, drie decennia David Bowie.

Miles Davis - All Blues 1964

Miles Davis - All Blues 1964
Uploaded by Yedi

Wat een uitvinding, filmpjes op internet.

September 1964 in LA on TV. Miles Davis - trumpet | Wayne Shorter - tenor sax | Herbie Hancock - piano | Ron Carter - bass | Tony Williams - drums

Miles Davis - So What (1959)

Miles Davis - So What (1959)
Uploaded by Sjef_van_Boekel

Mack The Knife 1959

Mack The Knife 1959
Uploaded by Yedi

Justien Marseille's Blogspot brengt me op een idee...

Net toevallig op een interessante log gekomen - ik denk laat ik een keer weer eens in mijn statistieken kijken, doe ik bijna nooit meer maar zag nu dus een verwijzing vanuit een blog van Justien Marseille -  http://justienmarseille.blogspot.com/. Meteen in de koppelingenbalk gezet in Mijn Favorieten. Interessante en leuke informatie... Ik heb Justien Marseille twee keer ontmoet, één keer op Consumententrends 2005 en nog een keer bij een sessie in Hotel New York (zie foto). Altijd erg inspirerend en ogenopenend.

Enthousiasme is een start... nu de rest

Ik ben er vandaag weer eens achter gekomen dat ik dat enthousiaste muisje ben die zich van tijd tot tijd vreselijk te pletter loopt tegen een muur van onmogelijkheden. Ik heb een doel voor ogen, ik wil dit en dat bereiken, vervolgens studeer ik dag en nacht, werk ik dag en nacht om mijn droom te bereiken en te verwezenlijken en dan blijkt dat ik erg enthousiast was, maar weinig kritisch naar mezelf.

Ik sta aan de vooravond van een mooi proces in mezelf en in mijn werk. Ik voel 't.

Paul achterna?

Ik reed gisteravond terug van De Bilt naar huis, van High Profile's brainstorm 'hoe het blad te verbeteren?' (naar aanleiding van het lezersonderzoek), en toen dacht ik even hoe leuk ik het eigenlijk vind om foto's en films te maken, en of ik daar niet gewoon mijn beroep van moet maken... Paul achterna. Fotograaf (slash filmer) worden.

En toen besefte ik me dat ik dat eigenlijk al aan het doen was.

NAAR DE DIASHOW (van Paul en mijn foto's)

'The Economist? Ik vertrouw die mensen blind'

Economist
Video sent by henkjan

Het fenomeen buzzen is steeds meer in opkomst, want... het is op het NOS Journaal geweest. En dan is het waar. Dat NOS Journaal is een instituut, niet feilloos maar wel grotendeels betrouwbaar. Je verwacht dat een item op het NOS Journaal dubbel en dwars is gecheckt. Daar geloof ik nog steeds in.

Hetzelfde geldt sinds kort (voor mij) bij The Economist. Op 13 april hoorde ik iemand tijdens een seminar zeggen dat ie blind vertrouwde op dit tijdschrift, dat ie 80 procent van zijn informatie in deze wereld van informatie overload uit The Economist haalt. (leuke vent trouwens, zie filmpje)

Nu ontdekte ik dat deze word of mouth goed werkte bij mij, want ik ben erg nieuwsgierig geworden naar de inhoud van The Economist. Ik had 'm ooit wel eens gekocht op een zonnige vrijdagmiddag en gelezen op een terrasje (interessant doen), maar meer ook niet... nu zit ik al over een abonnement te denken, zo sterk is die overtuigingskracht van de man in het filmpje op me. 80 procent van zijn kennis haalt ie uit The Economist!

Wat ik maar wil zeggen, buzzen wordt als marketingtool ingezet om mensen een product aan te smeren, er zijn professionele buzzers die mensen beïnvloeden met een mooi verhaal om vervolgens een buzz te creëren, een mond tot mond reclamemiddel waarin die persoon het verhaal van dat product aan weer tien vrienden doorvertelt, van die tien vrienden vertellen er negen het weer door. Etcetera etceteraaa.

Maar goed, dit was geen buzz, maar had er één kunnen zijn... (je weet nooit of je een mol of een buzzer in je gezelschap hebt zitten).

Wat wil nou het toeval: ik maak gisteravond mijn rondje langs de weblogvelden, lees ik op De Nieuwe Reporter, een van mijn favoriete blogs, een kort stukje over The Economist met een link naar een interessant artikel op hun site. DNR schrijft en ik citeer:

Wat veel bezoekers van De Nieuwe Reporter misschien al wel zo ongeveer wisten, wordt deze week in een special van The Economist bevestigd. Het tijdperk van de massamedia dooft langzaam uit, schrijft het blad, de toekomst is aan persoonlijke en “participatory” media. De verschuiving wordt geleidelijk maar "dramatisch" genoemd, de redactie deinst er niet voor terug de ontwikkeling van de blogging tool Movable Type met die van de boekdrukkunst ("movable type") in 1448 te vergelijken.
Voorspeld worden een mediawereld en samenleving waarin de gebruiker de “programmeur” is en het niet om één groot publiek maar om talloze publieksgroepjes draait.
Succesvolle mediabedrijven zullen als “marktplaatsen” fungeren.

Interessant. Ik ga The Economist maar eens kopen.

Experience Emerce eDay op 14 september

Ik maak graag reclame voor hoogwaardige kwaliteit: de Emerce eDay. Bekijk HIER de media-aandacht die er vorig jaar voor is geweest en waarom het dus heel slim is van de organisatie om veel bloggers gratis toegang te geven.

Een van de vragen van vorig jaar die op die dag ter sprake kwam heeft me aan het denken gezet. 'Welke ervaringen die u in uw leven hebt meegemaakt hebben uw leven zodanig gevormd zoals het nu is, en die u uw leven lang niet zult vergeten?

Bekijk hieronder de video die ik gemaakt heb van de presentatie over betekenisvolle belevenissen van Albert Boswijk en Anna Snel, waarin die vraag wordt gesteld. Albert en Anna gaan vandaag waarschijnlijk voor de Executive Course van het European Centre for the Experience Economy naar Umbrië om daar vanaf zondagavond tot en met vrijdag te inspireren over experience economy en hoe verder.

Albert heeft me gisteren nog even het programma gemaild. Kijk daarvoor hieronder / lees verder..

PR in de blogosfeer

Ik heb in oktober een filmpje gemaakt tijdens Emerce e.Day met op het podium Scott Rafer (founder of Feedster) en Neville Hobson (Nevon.net en sinds 11 februari Nevillehobson.com) die het fenomeen PR in de blogosfeer tackelen. Van vorig jaar maar nog steeds interessant.

Filmen, chatten en interviewen

De tijd vliegt. Ik zit in mijn laatste vrije week voordat ik bij High Profile ga beginnen. Ik wilde van alles doen in deze tussenperiode, en ik heb van alles gedaan. In die anderhalve maand dat ik 'thuis' zat heb ik een aantal zaken ontdekt: film gaat het worden. Bij mij althans. Filmpjes maken, monteren en op het net zetten gaat een grote passie van me worden, dat voel ik.

Net als chatten. Ik chat me een slag in de rondte. Waar ik dat vóór mijn wisselperiode nooit deed. Ja een enkele keer MSN'en met Diederick van Eeden, eens in de maand, maar dan had je het ook wel gehad. Het gaat nu (al) verslavende vormen aannemen, als ik niet uitkijk. Het fijne is: ik onderhoud m'n contacten als een tierelier. En ik ben ervan overtuigd dat dit het nieuwe communiceren gaat worden in een business omgeving. Ik vind nu (ook) dat e-mailen toch wel een beetje passé is. Of nee, niet passé, maar het gaat wel erg langzaam.

Chatten gaat ook de journalistiek raken. Journalisten die al chattend hun interviews gaan afnemen. Ik stelde die manier van interviewen laatst voor aan Jeroen Mirck die me zondag voor de komende Adformatie heeft geïnterviewd over mijn overstap. Ik had Jeroen uitgenodigd om via Google Talk te chatten, maar dat is jammergenoeg niet helemaal gelukt, we zijn al snel Gmailend verder gegaan. Is ook goed te doen, misschien juist voor een interview toch nog een wat betere vorm, omdat je je al chattend een beetje opgefokt kunt gaan voelen. Je wilt toch ook wel eens nadenken voordat je iets antwoordt. Goed, het interview komt in de rubriek TAMTAM, onderdeel 'en nu even heel iets anders'.

Ik zal de lange uitvoering van het interview hier morgen onder zetten, kun je mooi kijken hoe Jeroen van 1000 woorden 500 woorden maakt. Goed gedaan, Jeroen! Thanks.

Dancing in the street

1,2 miljoen dansende mensen op Copacabana Beach en in de straten van Rio de Janeiro. Voor het grootste en gratis concert van de Rolling Stones. Impressive.

Dutch Bloggies 2006

Stripliefhebber Jeroen Mirck (Adformatie) van Strips.blogo.nl en ComicBase juicht alvast, maar Marketingfacts' Marco Derksen mag naar voren komen om de Dutch Bloggie voor beste themalog in ontvangst te nemen | Bright wint de prijs als beste nieuwkomer | The Amazing Retecool (zie interview eergisteren) wint als beste linklog | PAUZE | Outsider van Geencommentaar.nl | Knut van FOK | Rocco van Qi | Patrick en Bianca van Honden.blogo | Meisje van de slijterij heeft vandaag weer gescoord op de web-log top 40 | Remco van Dutch Bloggies | G7 publiekslalom | Ellen van sponsor HCC | Eva van muzieklog Araglin.nl | Guido is zijn foto's aan het bewerken | G 7 publiekslalom | Edwin van Quotenet | Dames Buutvrije dj's boven | Beste corporate weblog is Frank-Ly, Maarten bedankt de web-log snoepjes | Verbal Jam wint best geschreven post, maar er is wat onduidelijkheid.. of hij het zelf wel geschreven heeft | Michiel Frackers (Small Media Group | Frackers.com) prijst Wim de Bie als beste BN blogger op Bieslog | Stephan Fellinger leidt de overwinningsspeech in van Carlos van grote winnaar Sargasso | Best geschreven weblog: Geenstijl 'Je mag 'm houden!' | Interviewtje met Sargasso oprichter Carlos | Diepte-interview met oud freelance journalist en nu huisvader en blogger Arnoud van Verbal Jam | De jonge honden van Nieuwszicht.nl als afsluiters.

Film: 20 min 39 sec

De diepte in met meisje van de slijterij

Meisje van de slijterij
Video sent by henkjan

Petra de Boevere, beter bekend als Meisje van de slijterij punt web streepje log, heeft me geraakt. Tijdens een drie minuten durend diepte-interview met deze populaire blogger weet ze helder te vertellen over de kracht van emotie: haar genomineerde 'beste post' is een emotionele brief die ze 'jankend' heeft geschreven, gericht aan haar overleden vader op de eerste verjaardag van hem, zonder hem. Ze had nooit verwacht dat deze posting zoveel teweeg zou brengen bij haar lezers, want er werd massaal op gestemd. Het blijkt maar weer: emotie, emotie, emotie... daar willen velen over lezen, want de kracht van kwetsbaarheid is groot. (Vind ik.)

Ze had overigens niet verwacht dat ze een jurylid zou treffen (in dit geval Peter Oltshoorn) die 'emotie zou kunnen waarderen'. En het zal waarschijnlijk nog wel even duren voordat volgens haar webloggen weer wordt gezien zoals dat van oorspong is als simpel 'een dagboek op internet'.

Ik ben eruit: ik wil over mezelf lezen

Ik kreeg vanochtend een briljant idee. Ik ga meer schrijven over mensen uit de branche die me inspireren. Zorgt voor nog meer traffic naar deze site denk ik, want je weet nooit of je aan de beurt bent als branchegenoot. Er wordt positief inspirerend geschreven over deze persoon.

Dit wordt een hit, ik weet het zeker. Want waarom vind ik het nou zo leuk om steeds even te kijken of Simon Renes op zijn weblog al iets nieuws heeft gepost? Waarom vind ik het zo leuk om elke dag een paar keer naar Marketingfacts te gaan, zeker één keer per dag naar Frankwatching.nl, Frank-Ly, Hans on Experience en frEdSCAPEs?

Ten eerste omdat ik ze allemaal persoonlijk ken. Ten tweede kwam ik er achter dat ik graag naar Simon's weblog ga, stiekem omdat hij ook geregeld over mij schrijft. Datzelfde geldt in mindere mate voor Marketingfacts en Frankwatching (hoewel ik daar dan weer in de blogvriendenbalk sta), iets meer bij Frank-Ly, Hans Mestrum's Hans on Experience (ook als blogfriend) en Fred Zelders frEdSCAPEs. Met andere woorden, ik wil weten of ze over me hebben geschreven. En of ze nog interessante informatie hebben natuurlijk. Zoals Hans vandaag met een Google fimpje met Seth Godin, prachtig.

Mensen willen graag over zichzelf lezen of over andere mensen. Dat heb ik het laatste jaar wel gemerkt met de FZ Nieuwsbrief in het meten = weten Veritate systeem. Ik vind het leuk om over mij te lezen, en over andere mensen. Als Hans Mestrum zoals vandaag twee filmpjes van mij op zijn blog zet voel ik me vereerd KLIK HIER en KLIK HIER. Als Frank Meeuwsen een chat tussen ons op zijn blog plaatst vind ik dat geweldig.

Kortom: ik vind vaak weblogs pas echt leuk als ik de bloggers persoonlijk ken. Of een beetje ken, of ooit heb gesproken, of zoals net een drie kwartier mee het ge-MSN't: Berdien Renes (die ik nu ook heb toegevoegd aan mijn lijstje bloggers in de rechterbalk). Beetje vergelijkbaar met de vanzelfsprekendheid die ik had toen ik De Gelderlander las omdat mijn oud-collega's daar hun stukken in schreven. Ik las de Gelderlander niet om het nieuws maar om de journalisten die die stukken schreven, de journalisten die ik allemaal kende. Grappig.

Conclusie: ik wil over mezelf lezen op andere blogs, ik lees blogs van bloggers die ik ken en ik wil over mensen lezen die ik ken op blogs en sites. (Kort door de bocht hoor, zo plat ben ik ook al weer niet.)

En ik wilde vandaag eigenlijk die inleiding van het Entertainment Marketing studieboek maken. Daar ga ik NU mee beginnen, Henk. Maar wel met een heerlijke zeventien jaar oude Malt Whisky. Dat mag toch wel?

Foto 1: Hans Mestrum (Hans on Experience) en Frank Janssen (Frankwatching)

Foto 2: Ikzelf, Frank Janssen en Marco Derksen (Marketingfacts)

Foto 3: Voorste rij links Hubert - Reet - Roth (Retecool.com) en rechts Frank Meeuwsen (Frank-Ly), daarachter links Nils Rooijmans (Ilse Media), iemand die ik nog moet leren kennen met daarnaast Guido van Nispen en Krijn Schuurman (beiden InterimIC)

Ilco van der Linde (Dance4Life) op EVENEMENT 2006

Ilco van der Linde, directeur/oprichter van o.a.’Bevrijdingspop’ & ‘Dance4Life’ (winnaar “Meest Innoverende Evenement van 2004”) spreekt op 23 maart tijdens de tweede beursdag van Evenement 2006 over het belang van internationaal organiseren, maatschappelijke betrokkenheid, goede doelen, multimediale inzet, (cross-cultural) networking, sponsorwerving, energie en passie in relatie tot succesvolle evenementen in de wereld van vandaag. Thema van deze bijeenkomst is: "Stretching Limits in Live Communication!" Na afloop van zijn presentatie nodigt beursorganisator Eventex de aanwezigen uit voor de EventPlatform Netwerk Lunch voordat zij de beursvloer op kunnen.

“Deelname aan deze bijeenkomst is traditioneel voorbehouden aan de leden die