punkmedia.nl

Leven zonder deadline (nou Huub, nog eentje dan)

Huub is in topconditie, voelt zich heerlijk, en geniet van elk moment van zijn leven. "Nog twee jaar hooguit."

Huub Klompenhouwer, de man die mij ooit bij Reed Business aannam toen hij hoofdredacteur ad interim was, de man met wie ik vervolgens onvergetelijk heerlijk zes maanden lang rokend, espresso drinkend en naar de mooiste jazz luisterend heb gewerkt - 2001 was een artistiek creatief ondernemend en vooral genietend jaar, die Huub is ongeneeslijk ziek. Darmkanker.

Naar de foto's.

"Als ik al mijn facturen en declaraties op een stapel leg lijkt het wel of ik twee levens heb gehad." Huub was en is een levensgenieter, voor en zeker ook na de 'fatale kerstboodschap' waarin hij te horen kreeg dat de uitzaaiingen niet te stoppen waren.

Gistermiddag na een filmklus in Rotterdam en Amsterdam, ging ik bij 'm langs in Edam. Met het zweet druipend van z'n voorhoofd liet hij me binnen. "Jezus, is het al drie uur, ik zit te klussen in mijn hok."

Oké, ik weet 't. Niet iedereen met kanker is kaal of meteen kreupel, maar zo'n energieke vent als Huub gisteren had ik ook weer niet verwacht. "Ja, de chemo slaat lekker aan, ik voel me prima. Zullen we afspreken dat we het tien minuten over mijn ziekte hebben, daarna wil ik er niets meer over horen. Dan gaan we weer genieten."

En na tien minuten onder de parasol in de tuin: "Kom we gaan even een biertje drinken bij Smit Bokkum in Volendam." Achtergrondinformatie over Smit Bokkum: dit is het legendarische paviljoenrestaurant met de lekkerste gerookte paling, met een palingrokerij waar de palingsound is ontstaan, of eigenlijk, vanwaar elke keer een pondje gerookte paling met een artiest of band (BZN, The Cats, noem ze maar op) meeging naar Joost den Draaier (die de naam palingsound hiermee verzonnen heeft).

Anyway, het was twee uur genieten, met eigenaar Jan Smit (ja zo heten er meer in Volendam) van Smit Bokkum die aanschoof om het verhaal van de palingsound uit te leggen (als hierboven beschreven, maar dan in een veel langere en vermakelijker versie) en Huub die geen spat is veranderd eigenlijk.

"Ik ging laatst naar een verjaardagsfeestje, je weet wel zo'n kringgebeuren, daar kwam ik veel te laat, men maakte zich duidelijk zorgen en toen ik om de hoek kwam keken ze me aan met een blik 'is dit Huub waar we het net de hele tijd over hadden?', ze hadden misschien al een lijk verwacht, dus ik zeg "ja ik ben wat later, kunnen jullie alvast een beetje wennen. Lachen! Ik hou daar he-le-maal niet van, dat soort feestjes. Ik stond ook al weer snel in de keuken iets te koken... lekker ontspannend."

Camerastandpunten: liggend op z'n rug (naast Joep)

Ik zat net de wieg te wiegen van Joep achter, en probeerde me te verplaatsen in Joep, in wat hij zou zien bij het heen en weer wiegen. Als ik nou de Nokia N95 naast zijn oor leg in de filmstand krijg je een beetje een indruk. Het is maar net hoe je naar de dingen kijkt.

Het schijnt in Amerika (bij een ongetwijfeld klein groepje) een hit te zijn om te filmen met telefoontjes vanuit koelkasten, diepvriezers, lades, kastjes... etcetera. Hier zijn natuurlijk erg veel variaties op te verzinnen. Zoals liggend in het gras en kijken naar de wolken. Je legt je telefoon op zijn ruggetje en filmt de wolken.

Ik ging net met Joep het park in, en toen ik het zo bewonderend verwonderend naar de lentegroene blaadjes van de bomen zag kijken heb ik ook het trucje maar eens uitgehaald. Met de bomen van Sonsbeek. From Joep's point of view.

Toch naar de Winkel van Sinkel (DM en NLbloggers)

Met loads of monteerwerk hijgend in mijn nek ben ik gisteravond (inmiddels) toch maar naar Utrecht gereden. Voor enerzijds de verkiezing van de DM man/vrouw van het jaar in de Winkel van Sinkel in Utrecht, anderzijds voor de gelijktijdige tweede editie van de NLBloggersdiner, ook in de Winkel van Sinkel, maar dan in de kelder: het Nachtrestaurant.

Foto's DM man van het jaar 2008
Foto's NLBloggersdiner 2008

Ik heb niet alleen foto's gemaakt, ik had ook mijn telefoon op zak.

DM man van het jaar 2008 from henkjan on Vimeo.

De DM man van het jaar 2008 is geworden: Michel Schaeffer, marketing directeur van Bol.com.

Ja, wat doe je dan, alleen, in je eentje

Overdag kei en keihard werken, beetje filmen, beetje monteren en dan 's avonds doen wat je wilt (en 's nachts goed slapen, ook wel eens lekker). Wat een luxe.

Dit hotel heeft het he-le-maal. Kamers echt geweldig, foyer, ruimtes allemaal prima hip en happening, zit ik nu op zoek naar eten ineens in Smoods, het restaurant a la club gedeelte van Hotel Bloom!, je komt de ruimte binnen en je merkt dat men niet alleen lekker bezig is met de muziek - er staan twee dj's gezellig plaatjes te draaien - maar ook met aroma-dingetjes, want wat ruikt het hier heerlijk.

Hier wil ik de hele avond wel zitten... dus dat lieve meisje uit de bediening 'keeps an eye on my spot and beer' zodat ik mijn MacBook, Nokia en Canon van boven kan ophalen. Om wat te bloggen, te filmen en te fotografen.

De top 100 mensen zijn in verschillende restaurants aan het eten, en ik zit op kosten van kamer 516 aan de 'gebraden zonnevis op Vlaamse wijze', het gratis water en de tweede Leffe dubbel. Ik denk dat ik hier om elf uur nog wel zit. Morgen alleen een presentatie van Ronald Naar filmen van half elf tot twaalf. Beetje uitslapen dus.

Factureren is te leren (de brieven zijn gebust)

Een lange tijd tegen aan zitten hikken. Je moet er toch even voor gaan zitten. Factureren. Voorbeeldfactuur erbij (Anka bedankt). Printer aansluiten. Testen. Nieuwe cardridge kopen de volgende dag. Printen. Te groot. Indeling veranderen. Lettergrootte naar 10 punts. Koffie. Printen. Goed. Enveloppen. Adres. Klaar.

Factureren dus from henkjan on Vimeo.

De eerste vijf facturen zijn op de post, vallen morgen desbetreffend binnen. Er gaat langzaam maar zeker een systeem in komen... de huisstijl, het briefpapier, de enveloppen, de visitekaartjes, alles wordt hartstikke gaaf. Punk en toch zakelijk professioneel. (Henrike, loopt alles?)

Truttig tegeltje voor de heer Joep Winkeldermaat

Truttig tegeltje voor de heer Joep Winkeldermaat from henkjan on Vimeo.

Anna-Maria Mantel - Giannattasio, wat een geweldig truttig tegeltje. Dank je.
(Met muziek van Nick Drake, Cello Song.)

Fred Zelders laat iPod touch zien aan Simon Renes

Vanavond Richard van Hooijdonk filmen: SRM Goeroe

Laatst, en zo wil ik laten zien op welke wijze ik (onder meer) aan mijn klanten kom, laatst filmde ik op Trendslation in Meeting Plaza in Maarssen. Om niet. Iedereen werkte om niet mee aan het project. De sprekers, de locatie, de organisatie en ik dus ook. Ik werd ingezet om video en foto's te maken, mijn dingetjes dus.

Ik liep wat rond, liep bij de verschillende presentaties binnen, van Ronald van den Hoff (organisator, locatieverschaffer, inspirator en initiatiefnemer van Trendslation), Bas van de Haterd, Martijn Aslander en in de grote zaal Richard van Hooijdonk van MarketingMonday.

Ik sta nog wat na te praten met wat mensen en op het moment dat zij weglopen en ik mijn spullen pak komt Richard op me af om meteen de kiem te leggen voor een hopelijk lange vruchtbare samenwerking. Kaartjes wisselen, mailen, opdracht afspreken en vanavond ga ik voor een 4 tot 5 minuten - en voor een 1 minuut compilatiefilmpje aan de slag. Hieronder twee minuten Richard van Hooijdonk video die ik net nog gemonteerd heb. Wordt vast goed vanavond.

Joep in de Tummytub (foto's en video)

Meer foto's klik hier.

De vader-dochter relatie wordt dan ook steviger

Kiki krijgt nog steeds haar hoeveelheid aandacht, we letten er goed op dat ze niet achtergesteld wordt, dus we gaan gewoon door met cafeetje-doen.

Toch nog onverwacht naar het ziekenhuis

Dit wordt een spannende avond. We zijn gewoon weer thuis, morgen om 10:00 uur nieuwe afspraak op het Rijnstate ziekenhuis... maar daar zeiden ze ook al 'tot vanavond!' En ik heb ook sterk het gevoel dat het vannacht gaat gebeuren. Was nog wel even schrikken dat we direct een half uur na de verloskunige-afspraak al met een gynecologe rond het ziekenhuisbed stonden. Te hoge bloeddruk in combinatie met minder levensvreugde in de buik, of gerommel. De moederkoek is op, jongen! Kom maar!

Wat een mooie dag (rondje Sonsbeek, 38 jaar later)

Nee nee nee, er is nog niets aan de hand, nog niemand hier ter wereld gekomen, maar het is wel een prachtige dag. Op mijn dagelijkse rondje Sonsbeekpark (inmiddels mijn wekelijkse rondje Sonsbeekpark) dacht ik... hij zal toch niet op mijn verjaardag komen? Zit ie daar misschien op te wachten.
(Hoeft niet hoor.)

Het heeft even geduurd (maar nu gaat 't beginnen)

Ik heb de smaak te pakken, kon me toch niet inhouden om een nieuwe passie met passie in te gaan: videobloggen. En videobloggen op de Steve Garfield-way (dus met Nokia N95, ik heb de 8GB, hij geloof ik een andere)... maar goed.

Zo rond half vijf wandelen we naar de Rabobank, openen een zakelijke rekening, lopen terug en ondertussen filmen we hier en daar eens wat. Dan weer ik, dan weer Monique met de Nokia in één hand. Leuk, makkelijk, goedkoop en volgens mij supereffectief. Zie hiernaast in de middenkolom (bovenaan) het resultaat. Of hieronder dus. En alles lekker op Blip.tv. Lekker snel. Oh ja, want dat valt me dus op, waar het opladen bij mijn (grotere) camera soms vier tot vijf uren duurt (meestal 's nachts) staan de Nokia beelden, van anderhalve minuut er binnen een uur op! Dat is wat mij betreft revolutionair snel.

Is videobloggen ook vol te houden (voor mij)

Als service naar betrokken familieleden en vrienden dacht ik dat het misschien wel leuk was om in deze dagen vol verwachting een beetje bij te houden hoe het er voor staat.

En ineens bedenk ik me, na gisteren eigenlijk toen ik ontdekte hoe snel de filmpjes van mijn nokia n95 op internet verschijnen, dat the next big thing voor mij een videoblog is. Ik doe tenslotte veel met video en met bloggen, waarom dan niet twee passies combineren. In het begin is alles geweldig, dat weet ik inmiddels, en daarom zie ik wel of videobloggen in mijn systeem blijft of niet.

Met een embedded frame hiernaast en onder MIJN VIDEOBLOG zullen de nieuwste videootjes verschijnen. Maar ik vermoed dat ik ze ook dagelijks met of zonder commentaar gewoon in mijn hoofdblog plaats.

Had net nog een ideetje. Met de titel 'bewegende foto's' bewegende beelden van 4 seconden (lekker ritme) achter elkaar zetten, zwart wit en zonder geluid. Maar ik wil ook nog gewoon mijn werk kunnen doen.

Ik begin trouwens steeds meer naar een kwetsbare naaktheid te groeien....
(oh oh).