Leven zonder deadline (nou Huub, nog eentje dan)
Huub is in topconditie, voelt zich heerlijk, en geniet van elk moment van zijn leven. "Nog twee jaar hooguit."
Huub Klompenhouwer, de man die mij ooit bij Reed Business aannam toen hij hoofdredacteur ad interim was, de man met wie ik vervolgens onvergetelijk heerlijk zes maanden lang rokend, espresso drinkend en naar de mooiste jazz luisterend heb gewerkt - 2001 was een artistiek creatief ondernemend en vooral genietend jaar, die Huub is ongeneeslijk ziek. Darmkanker.
"Als ik al mijn facturen en declaraties op een stapel leg lijkt het wel of ik twee levens heb gehad." Huub was en is een levensgenieter, voor en zeker ook na de 'fatale kerstboodschap' waarin hij te horen kreeg dat de uitzaaiingen niet te stoppen waren.
Gistermiddag na een filmklus in Rotterdam en Amsterdam, ging ik bij 'm langs in Edam. Met het zweet druipend van z'n voorhoofd liet hij me binnen. "Jezus, is het al drie uur, ik zit te klussen in mijn hok."
Oké, ik weet 't. Niet iedereen met kanker is kaal of meteen kreupel, maar zo'n energieke vent als Huub gisteren had ik ook weer niet verwacht. "Ja, de chemo slaat lekker aan, ik voel me prima. Zullen we afspreken dat we het tien minuten over mijn ziekte hebben, daarna wil ik er niets meer over horen. Dan gaan we weer genieten."
En na tien minuten onder de parasol in de tuin: "Kom we gaan even een biertje drinken bij Smit Bokkum in Volendam." Achtergrondinformatie over Smit Bokkum: dit is het legendarische paviljoenrestaurant met de lekkerste gerookte paling, met een palingrokerij waar de palingsound is ontstaan, of eigenlijk, vanwaar elke keer een pondje gerookte paling met een artiest of band (BZN, The Cats, noem ze maar op) meeging naar Joost den Draaier (die de naam palingsound hiermee verzonnen heeft).
Anyway, het was twee uur genieten, met eigenaar Jan Smit (ja zo heten er meer in Volendam) van Smit Bokkum die aanschoof om het verhaal van de palingsound uit te leggen (als hierboven beschreven, maar dan in een veel langere en vermakelijker versie) en Huub die geen spat is veranderd eigenlijk.
"Ik ging laatst naar een verjaardagsfeestje, je weet wel zo'n kringgebeuren, daar kwam ik veel te laat, men maakte zich duidelijk zorgen en toen ik om de hoek kwam keken ze me aan met een blik 'is dit Huub waar we het net de hele tijd over hadden?', ze hadden misschien al een lijk verwacht, dus ik zeg "ja ik ben wat later, kunnen jullie alvast een beetje wennen. Lachen! Ik hou daar he-le-maal niet van, dat soort feestjes. Ik stond ook al weer snel in de keuken iets te koken... lekker ontspannend."
2005 is voor mij een erg belangrijk jaar geworden, een omslagpunt, een jaar vol ontdekkingen. Ik heb het gevoel dat 2006 alleen maar beter, sneller, makkelijker en dus nog leuker gaat worden. Er komt een doorbraak. Wanneer, waarin en waarmee? Ik heb geen idee. Maar ik stort me er vol overgave in. 
