Punkmedia.nl, journalist, fotograaf en maker van webvideo | Arnhem

Frans Miggelbrink | New Columbus spots New Chaplin

 Ze zijn creatief zo goed als dood. Eigenlijk bestaan ze al niet meer. Natuurlijk drukken ze nog een magere krant maar alleen voor het geld van de advertenties. Natuurlijk doen ze nog aan iets van tv opvulling maar alleen om commercials te verkopen. Media mologs worden links en rechts ingehaald worden door de fuivende creativiteit van de social-media pioniers.

Deze new Chaplins creëren de nieuwe schatkamer van de publieke arena.

New Sartre trekt zijn spikes aan en twittert zijn eigen koers. New Marx deelt met new Maslow een blog. New heroes sleutelen koortsachtig samen met iedereen aan de maatschappelijke remix. Nu nog verstopt in de massa maar dadelijk de nieuwe maatschappelijke ankers.

In no-time komen ze boven drijven. Gespot door je personal new Columbus. Je online filter-buddies. Zij wijzen op de new Heroes. Je social network, de high-speed krant met honderden new Freriksen, Polaks en Wittemannen die zich persoonlijk online bij je melden. Freriks, Polak of Witteman hebben mij nog nooit persoonlijk gebeld dat er iets aan de hand was.

frans miggelbrink | So you wanna be a hooter

De bro’s duiken in elkaars mentions en tweeten url’s met de meest mooie intensieve real-life momenten. Kyteman op lowlands gaat via @aballadeerheere vijfmaal in de ReTweet. Ondertussen is de vaderlandse tv begonnen aan de jaarlijkse stoffige stoelendans met de versleten helden.

“Network audience older & smaller every day”: twittert @chgroenusa ons.

Een media wereld-revolutie gaande maar de hilversumse titanic trekt zich nergens iets van aan. Pipo formats van toen als de rozen van creativiteit. Intens verdriet hooghartig weggedrukt en volledig ondergeschikt aan de heilige stopwatch van de netmanager. De hilarische aambei belangrijker dan het gedachtengoed. “So you wannebe a Hooter” als wereldidee. Cup tripple A verdringt de tulp als export format.  Wikipedia geneuzel als  onderzoeksjournalistiek. De vogeltjesdans als cultureel erfgoed. Nederland zucht, gaat online en sluit aan bij de nieuwe wereldorde.

frans miggelbrink | @miggelbrink | twetter

Het overijverige bedrijfsleven is dag in dag uit triple druk met zichzelf en alleen met zichzelf. Met het kantoorsnot voor de ogen marcheren de troepen ’s morgens hun bunkers in om de organisatie in stand te houden maar bovenal om de eigen bevochten salarispositie te verdedigen. Op dit moment gonzen er geruchten door die marmeren mausoleums en sturen CEO’s alarm cc’tjes van boven naar beneden: "Moeten wij niet iets met dat twetter en dat sociale internet gedoe?"

Dus gaan de -plak en knip- communicatie jongens en meisjes de wereld in. Gaan deze stoertjes met titels als oorlogsmedailles zich in real life gedragen alsof ze in hun bedrijfshokken zitten. Gelijk altijd de profileringsmuil open en niemand maakt hen ook maar iets wijs over online communicatie: Dat nichtje Donna zwanger is via de webcam van hyves. Dat Twetter de marktwerking niet snapt. Dat de vrouw al patchwork op marktplaats kan zetten en dat zijn golfboys nu zelfs via datumprikker afspreken. Dus social media is al helemaal zijn ding. Daarna vertrekken ze triomfantelijk met de opgedane kennis richting hok. 

frans miggelbrink | @miggelbrink | remix

Het is de remix die de gevestigde wereldorde nieuw sampelt en dist. Die rappend en lachend in een polonaise van chicas en matties de afbladderende voordeur van de auteursrechten aan het vermorzelen is.

En binnen, met de ruggen wanhopig tegen die voordeur de zwetende mannetjes met hun altijd knikkende knechtjes, wurgcontractjes en advocaatjes en andere kruimelzuigers.

Stoffige belegen rechters die niet verder kunnen denken dan de aanschaf van lingerie via marktplaats. Alles staat op de tocht. Het zesde jacht, de vierde vrouw en de gouden pacemaker.

Gratis boeken, foto’s, muziek, filmpjes, vrienden, meningen ideeën krijgen? De mannetjes snappen het niet. Delen? Delen wat nu delen. Gedachten delen? Samenwerken? Samen? Ze kennen alleen: Oog om oog. Tand om tand. Je leven voor de winst. Zakelijk bloed drinken en dat protectie tabletje voor onder hun tong zal niet werken.

Frans Miggelbrink, miggelbrink.nl | @miggelbrink

Just a lot of love | column Punkmedia Nieuwsbrief #3

Oh prachtig. It's just a lot of love. Jeanne-Claude, vrouw van kunstenaar Christo antwoordt tijdens een interview op de vraag 'hoe ze het met zoveel stress en kritiek volhouden hun project zo leuk te vinden' met de woorden 'hoe houdt een moeder van acht kinderen het vol? I think it's just a lot of love.

Vrijdagavond NPS, Het uur van de wolf, de documentaire 'Christo pakt New York in', over het enorme kunstproject The Gates in Central Park, waar twee weken van februari 2005 7500 poorten met oranje ripstop nylon doeken over 37 kilometer als een lange lint door het New Yorkse park wapperen.

Prachtig.

De documentaire gaat over de weg er naartoe, de zeer moeilijke bureaucratische weg met veel zuurpruimerig geklaag en gezeur over 'a disgrace to New York' etcetera. Het traject van onderhandelingen, afwijzingen, klachten, goedkeuring, opbouwen en afbouwen duurt van 1979 tot 2005.


foto: monstro (CC)

Wat ik in die documentaire zie is het gevecht tegen verandering. Alles moet altijd hetzelfde blijven, en Christo heeft hier natuurlijk juist geen boodschap aan, hij wil creëren, moet creëren... een kunstenaar vraagt zich niet af waarom, hij doet, schept, schopt, verandert, vernieuwt, zoekt de grenzen en gaat daar overheen, om een daad te stellen, om mensen te laten nadenken, te laten genieten, maar voornamelijk doet hij het voor zichzelf, omdat het moet van zichzelf.

Column schrijven voor Intermediair/PW

Door hoofdredacteur Harald Roelofs van Intermediair/PW werd ik gevraagd een column te schrijven voor de eventspecial van dit maandblad voor Human Resource managers. Gelukt. Klik hier (beeeetje vaag, sorry).

Debat of dialoog

Ik ben ooit een keer bij het zogenaamde Eventdebat aanwezig geweest waarin drie partijen ofwel een stelling moesten verdedigen (ook al waren ze het er in werkelijkheid niet mee eens), ofwel een stelling moesten aanvechten en ik geloof dat de derde partij de twee andere partijen moest beoordelen. Het concept stond mij persoonlijk nogal tegen, maar ik wist het toen niet goed te benoemen. Nu wel.

Klik op de foto links voor de (leesbare) vergroting van het artikel dat ik over het eventdebat schreef voor FZ mei 2004.

Ik las gisteren een kort en mooi interview achterin de nieuwe Ode (84, maart 2006) waarin Marco Visscher Thomas Benedict interviewt. Benedict is oprichter en directeur van training- en communicatiebureau InContext. Binnenkort verschijnt bij uitgeverij Business Contact zijn nieuwe boek De winnende dialoog over professionele gespreksvoering.

Klik op de foto rechts voor de (leesbare) vergroting van het artikel in Ode 84, maart 2006.

2006 wordt alleen maar leuker (+ JAAROVERZICHT 2005)

Hebt u een laptop? Nee.

Bent u van plan om binnenkort een laptop aan te schaffen? Nee.

Hebt u een digitale videocamera? Nee.

Bent u van plan om binnenkort een digitale videocamera aan te schaffen? Nee.

Het was zo'n online onderzoekje waar ik begin vorig jaar aan meedeed, ik geloof van MarketingTribune. Al die producten die ik 'binnenkort NIET dacht aan te schaffen' zijn inmiddels WEL aangeschaft. En dat heeft de boel behoorlijk op z'n kop gezet. Het aankoopproces werd sterk aangezet door het besef dat er een grote doorbraak zou plaatsvinden op onlinegebied: Web 2.0, een term waarmee wordt aangeduid dat iedereen via internet met elkaar informatie, foto's, video's, van alles en nog wat deelt, ruilt en verkoopt.

Ook ik ging me verdiepen, volgde een waar-gaan-wij-ons-online-op-focussen-training, las een artikel over webloggen in Elsevier (6 mei, ik weet het nog goed), startte vrijwel meteen een weblog, kreeg bezoekers, kocht een videocamera, maakte filmpjes, foto's, diashows, podcast-interviews en vodcast-registraties en wist me heerlijk onder te dompelen in alles wat maar met online te maken had.

En daar gaan we volgend jaar vrolijk mee verder. Een voorzichtige voorspelling: in 2006 haakt de eventbranche aan, wordt door de ondernemers in de branche ontdekt wat de mogelijkheden allemaal zijn, hoe makkelijk het eigenlijk is om video's, foto's en geluid op hun sites te zetten. Kortom: de branche gaat zich in 2006 uiten op internet. Let maar op.

(En anders gewoon in 2007. Laat je vooral niet opjagen.)

2005 is voor mij een erg belangrijk jaar geworden, een omslagpunt, een jaar vol ontdekkingen. Ik heb het gevoel dat 2006 alleen maar beter, sneller, makkelijker en dus nog leuker gaat worden. Er komt een doorbraak. Wanneer, waarin en waarmee? Ik heb geen idee. Maar ik stort me er vol overgave in.

.

Maak van 2006 je mooiste jaar ooit!

MAAR EERST HET JAAROVERZICHT NOG EEN KEER....

Buckler in de blogosfeer | commentaar FZ 5

Youp van ’t Hek en Bucklerbier. Iedereen weet waar ik het dan over heb. Youp van ’t Hek weet met één conference het merk Buckler van tafel te vegen. Een hilarische sketch, met een dramatisch effect voor een merk.

Een bruggetje naar webloggen is zo gemaakt. De kracht van bloggen wordt hier (in Nederland) nog sterk onderschat, terwijl het negeren van deze nieuwe media ecologie zoals sommigen het liever noemen, desastreuze gevolgen kan hebben voor een merk. Youp van ’t Hek en het Buckler-effect zou je kunnen vergelijken met de kracht (of macht) van een invloedrijke blogger.

Voorbeeld van zo’n invloedrijke blogger is de Amerikaan Jeff Jarvis (buzzmachine.com) die in juli liet weten zo ‘pissed off’ te zijn met de service van computergigant Dell dat hij op zijn weblog helemaal los ging. Voor iedereen viel en valt nog steeds te lezen waarom ‘Dell hell’ is en ‘Dell sucks’.

Het gunnen en het geweten

Is het relatiemarketing, gunnen of gewoon omkopen?

Met die vraag worstel ik nog wel eens... met die vraag zit ik wel vaker in mijn hoofd als ik uitnodigingen krijg voor reisjes, evenementen, dineetjes. In mijn situatie als 'onafhankelijk'(*) journalist (inderdaad tussen aanhalingstekens) wil ik het graag zuiver houden, hoewel ook ik niet roomser ben dan de paus, en ook ik 'gezondigd' heb in het verleden. Want het blijft lastig, ook FZ wordt gemaakt binnen een commerciele uitgeverij en het is altijd wel stoer om je rug recht te houden en niet te bezwijken onder de commerciele druk, maar eerlijk toegegeven: ik benader liever bedrijven of personen die geloven in de kracht van een product als het magazine FZ (lees: zij die adverteren). Die bel ik net iets eerder dan diegene die zwaar vertegenwoordigd zijn in de uitgaven van de concurrentie. Laten we eerlijk zijn.

(*) Tijdens mijn studie journalistiek (Tilburg) werd al snel duidelijk gemaakt dat echte onafhankelijkheid niet bestaat. Iedereen wordt beinvloed, door wat of door wie dan ook... zelfs door je opvoeding bijvoorbeeld... 

Zoals Jort Kelder in Elsevier ooit zei tegen Hugo Camps (13 december 2003, ik heb 'm bewaard):