Annemarie Prins in Zomergasten, wat een inspirerende leuke vrouw!
(foto: Marco Derksen.)
Prachtig. Die momenten dat je voor de tv zit en een paar keer 'wat een geweldige vrouw' of 'wat is dit mooi' zegt, of moet glimlachen om de kleinste details van een gesprek of fragment. Het gebeurde me vanavond bij Zomergasten. Zomergast was Annemarie Prins, een inspirerend, wijs, theatraal mens, actrice, regisseur, docent en meer.
Na het laatste item wil ze nog iets vertellen over 'het witte moment'. Of eigenlijk wil ze met het begrip 'wit moment' iets uitleggen. In mijn eigen vertaling nu: Wij mensen zijn gewoontedieren, wij streven van nature naar een comfort zone, we doen over het algemeen dag in dag uit hetzelfde, weten aan het eind van de dag niet meer wat we allemaal gedaan hebben... (voor mensen die het gezien hebben, ik ben nu inderdaad zelf aan het uitweiden geslagen).
Witte momenten starten wanneer er in een leven van een mens iets aangrijpends gebeurt, of eigenlijk kan het ook iets ogenschijnlijk kleins zijn. Annemarie gaf als voorbeeld: je kind gaat naar een andere school, een scheiding. Ik dacht meteen aan het wegvallen van Monique, of een gezinslid, ik weet niet waarom... in ieder geval als zoiets indringends voorvalt in een leven gaat dat gepaard met angst, en angst willen we niet, we willen zo snel mogelijk weer naar 'de gewoonte'.
In de witte momenten zit voor de mens het proces van creativiteit, letterlijk wordt in die periode gecreëerd, of zoals je wilt vindt de creatie plaats. Koester die witte momenten en creëer.
