Ik zit in een dipje. Toch wel. Oorzaak en/of gevolg: de herkenbare drie-eenheid slaapgebrek, workoverload en falende techniek. De ondernemer in me heeft het even moeilijk. Voelt zich alleen. Zoekt naar zingeving, creativiteit en voldoening in zijn werkzaamheden, maar wordt vooral geleefd door zijn agenda en toedoelist.
(Ja, ik had beloofd ook over mijn struggles te schrijven...)
Ik ben met een film- en montageklus bezig die zo veel meer tijd kost dan ik had verwacht, dat andere klussen lager in de prioriteitenlijst echt te lang dreigen te blijven liggen. Mijn frustratie, vermoeidheid en dipgevoeligheid nemen toe als blijkt dat het wegschrijven van 1 uur video meer dan 8 uur duurt, en ik nog een dikke 8 uur aan film weg moet zien te werken voor morgenavond als de cd's op de post moeten.
Dat wegschrijven doe ik dan wel op twee computers voor twee cd's, maar daardoor worden beide computers trager en kan ik ze voor het andere montagewerk niet meer gebruiken omdat het oplaadwerk het montagesysteem in beslag neemt.
Leermoment: voor 1 uur film ben ik 8 uur aan het opladen. Hoewel. Ik ben nu sinds 21:00 uur de film aan het opladen en hij is van 479 minuten resterende tijd via 435 minuten een half uur geleden naar nu 469 minuten gegaan. Hoe kan het in vredesnaam dat de resterende oplaadtijd TOENEEMT in plaats van AFNEEMT.
(Oh fijn, precies na een uur geeft ie ineens 482 minuten aan... wat moet ik hiermeeeeee)
UPDATE 23:21 uur >> de stand is inmiddels 549 minuten. (Diepe zucht.)
UPDATE 05:10 uur >> de stand is gelukkig 47 minuten geworden.
UPDATE 08:00 uur >> na 3 uur slaap is alles inderdaad opgeslagen. (Pfoe.)
