Punkmedia.nl, journalist, fotograaf en maker van webvideo | Arnhem

Ton van Heeswijk, Marc van Laere en Arjan van Dijk

Het Jumbo projectteam, zo is de officiële benaming van drie toppers uit de evenementenbranche. Vandaag had ik in het Veghelse hoofdkantoor van Jumbo Supermarkten een interview met Jumbo-oprichter Karel van Eerd, algemeen directeur en zoon Frits van Eerd, dochter Monique Groenewoud - Van Eerd en het supertrio Ton van Heeswijk, Marc van Laere en Arjan van Dijk.

Een video-interview.

Terwijl ik voor High Profile negen Gouden Giraffe interviews wil maken net als vorig jaar, vraag-antwoord spel afgewisseld met foto's, kom ik er nu achter dat dit onderdeel, met video, toch weer veel leuker is dan het uitschrijven van de vragen en de antwoorden.

Morgen knallen. Naar de foto's.

Greenbeats (net even bewuster feestvieren)

Ik vind dit zo ont-zet-tend gaaf. Om mee te mogen werken, m'n geld te mogen verdienen, met dit soort projecten. Twee jongens die elkaar kennen van de middelbare school werken er samen hard aan, Simon en Xander. Simon gaat dit jaar met zijn Effect Groep en alle onderdelen die daar uit zijn voortgekomen heel mooie dingen realiseren. Het gaafste vind ik wel dat Simon zijn hart volgt en letterlijk zijn ziel en zaligheid legt in zijn vele passies, waaronder zeer prominent zijn mooie en vernieuwende projecten.

Per 1 februari start hij officieel met Greenbeats. Wordt een hit, daar ben ik van overtuigd. Meer, veel meer volgt in de loop van het jaar. Onder meer een geheel nieuwe site (waar ik een dikke vinger in de pap heb, heerlijk). De Greenbeats site of weblog eigenlijk, want Simon gelooft in weblogs, is niet af en is nooit af (het is een weblog) maar gaat 'officieel' op 1 februari.

Daar kunnen we niet op wachten, jongens.

Dringend verzoek van Frans (meer over m'n meiden)

Meerdere malen inmiddels heeft mijn inspirator, vrijdenker, levensbeschouwer, filosoof en dus komiek Frans Miggelbrink me er al op gewezen: 'allemaal leuk hoor, die belangrijke zaken over marketing en over je werk, maar vergeet ook niet hier en daar te berichten over je grote passie: je meiden. Ik mis ze.'

Ook bij mij is met de omslag van lifelog naar businessblog mijn focus een beetje veranderd. Logisch natuurlijk, maar ik was nog zo van plan om het ook nog wel een beetje luchtig te houden.

Als ik schrijf over Kiki zit er een boodschap aan vast, en gaat het vaak over de opvoeding, en verdomd, een week nadat ik schreef over het ge-pas op en ge-kijk uit waar opvoeders (vaak ook grootouders) hun kinderen tot bange wezens mee maken, komt NRC Handelsblad met een volle pagina met die kop. (Geweldig waar artikel.)

Wat dus gewoon op deze weblog weer moet kunnen is boodschaploze dingetjes over Monique en Kiki. Met vanavond, zoals wel vaker, in de hoofdrol: Kiki. Als Kiki meer wil, krijgt ze meer :-)

Ik ben dus veel sympathieker in het echt

Zo zie je maar weer dat je niet altijd zo overkomt als je denkt dat je overkomt, online in dit geval. Ik had deze ochtend een video-interview in Hoofddorp en na afloop liet de geïnterviewde me weten ook mijn weblog te lezen.

Oh, en? Vind je dat leuk?
'Nou, in het echt ben je veel sympathieker.'
Oh dank je. Uh? Huh? Hoe bedoel je eigenlijk?
'Nou, op je blog ben je soms wat cynisch.'

Interessant. Vervolgens - in de auto op weg naar Rotterdam voor twee video-interviews - ga ik malen... sympathieker, cynisch? Ik ben er nog steeds niet achter, maar blijkt maar weer dat iedereen een ander referentiekader heeft, zullen we maar zeggen. Ik ook. (Of komt dit ook cynisch over? Misschien moet ik meer met emoticons gaan werken, nou bij dezen: :-))

(Wel leuk dat ik dan in ieder geval in het echt sympathieker wordt gevonden.)

Vijf uur werk voor 'niks' (even slikken en door)

Wat doe je als je (bijna) zeker denkt te weten dat jouw manier leidt tot een 'betere wereld', dat jouw manier van communiceren, informatie overdragen of informatie delen leidt tot meer begrip of dat jouw manier leidt tot win-win situaties, maar dat het jou met jouw manier tegelijkertijd wordt belet om die boodschap door te geven omdat de zender dat liever niet heeft?

Simpel. Dan haal je die boodschap weg, betreur je die beslissing, heb je er respect voor, maar wil je er toch iets over kwijt.

Ik heb net de gehele presentatie van Joe Pine's Multiverse van YouTube gehaald omdat hij me daarom vroeg. En daarmee verdwijnen die beelden ook van sommige marketingblogs (als Adfoblog en Upstream). Ik heb er wel eens vaker (op twitter geloof ik) een discussie over gevoerd en gevolgd: wanneer valt informatie-overdracht nou wel binnen de grenzen van het toelaatbare en wanneer niet?

Als je driftig meepent met het gesprokene en er dus veel energie in hebt gestoken? Als je je memorecorder mee laat lopen om vervolgens met veel tijd en energie een complete transcriptie te maken van het gesprokene (op 't randje)? Of als je je videocamera op een statief laat snorren en de hele presentatie in 7 stukjes op YouTube publiceert en vervolgens veel mensen blij maakt met de mogelijkheid om een inspirerende presentatie in 'werkelijkheid' te kunnen (her)beleven. Die laatste is dus een lastige.

Ik wil juist zo werkelijk mogelijk 'mijn informatie' overdragen, zonder dat daar een mening of invalshoek van een auteur, journalist of blogger tussen zit, maar gewoon zoals het is: zoals in dit geval Joe Pine precies zijn verhaal heeft verteld. Het is voor een spreker een kans om zijn verhaal te verspreiden via internet, geen bedreiging. Ook niet voor zijn spreekbeurtenbusiness, want ik ben er van overtuigd dat juist een organisator die zich goed kan laten informeren over een mogelijk in te schakelen spreker meer vertrouwen krijgt als hij die spreker live heeft zien spreken, of als hij daartoe niet in staat is (geweest) hem op internet te kunnen bekijken. Om hem vervolgens te boeken. Of niet.

Waarschijnlijk zie ik iets over het hoofd. Maar in mijn ervaring is er best een groot aantal sprekers geweest die dankbaar gebruik heeft gemaakt van hun video-presentatie op internet. (Kijk naar TED.) Van sommigen heb ik zelfs gehoord dat ze daardoor juist opdrachten hebben gekregen.

(En in mijn statistieken zie ik nog veelvuldig mensen vanuit Google binnenkomen op onvergetelijke presentaties van bijvoorbeeld Yolanda Eijgenstein en Susanne Piët. En daar vast en zeker van genieten.)

In een videoclip met m'n vriendjes (bowlr-clip)

Ik zag net in deze posting van Frank Meeuwsen van Frank-Ly deze leuke videoclip langskomen ter promotie van het Twitter All Star Team voor Bowlr 2008, een bowlingevenement voor de (nieuwe) media, en verrek ik zit er zelf ook in! Opgenomen tijdens allerlei borrels, bowlingavonden en stuff, door Marjolijn die ik op enkele borrels als van de IPAN IAB nieuwjaarsborrel en Mobile Monday veel heb zien rondzwaaien met haar camera. Erg gaaf.

Twit 'n Bowl Starz from marjolijn on Vimeo.

Vimeo, erg goede kwaliteit. Ik denk dat ik mijn slapende Vimeo account ook maar weer eens wakker maak. Ook Vincent Everts is er heel prettig op bezig (onder meer met een video met daarin zijn broer en muzikant Joep Everts), levert geweldig boeiende interviews aan Marketingfacts en de vernieuwde DutchCowboys.

Van die bizarre gedachten (maar o zo waar)

Of je site wel genoeg traffic krijgt, of het wel verstandig is je afzijdig te houden van search engine optimization, of hoeveel rendement je uit je Google Adwords haalt.

Of je wel voldoende MVO in je business hebt zitten, of je wel of niet luistert naar je lichaam, of je meer uit je leven kunt halen met lifehacking.

Of je je kinderen wel goed opvoedt, of je je vrienden niet te veel verwaarloosd, of je voor je ouders gaat zorgen als zij 'niet meer kunnen'.

De laatste tijd denk ik vaak aan de bizarre realiteit dat 'de kinderen van Kiki (die net twee is geworden) er over 150 jaar al zeker 30 jaar niet meer zijn... en ik, Monique, Google Adwords, maar ook Bill Gates, Richard Branson, Madonna en weet ik wat allemaal al een eeuw lang zijn vergeten.' Best relativerend.

(Het is vast zondag vandaag.)

Wie zit er nu in San Francisco? (intrigerend)

Dat Live Traffic Feed dingetje in de rechterkolom vind ik toch wel een leuke widget. Ik betrap me er op dat ik elke keer als ik de blog open het hele lijstje af ga (bij Haaksbergen weet ik dat mijn ouders weer hebben gelezen, bij Nijmegen denk ik altijd aan Erna, bij Arnhem aan meerdere opties die ik daarboven via MyBlogLog's Recent Readers weer kan uitsluiten: Marco Derksen, Gerjanne Tiemens, Guido Crolla, Vincent Leenders).

Er komen ook wel eens feeds binnen uit andere landen, veelal België natuurlijk, sommige uit de Verenigde Staten (via Simon Renes, dus dat zal zijn broer Bo misschien wezen), maar nu ik net onderstaande posting heb geplaatst komt binnen een minuut een feed (direct op deze posting dus via RSS lijkt me) binnen uit San Francisco, en dat maakt me wel nieuwsgierig.
Welke RSS-feedreader die punkmedia.nl leest zit in Frisco on this very moment?

Trendslation (15 februari wordt een mooie dag)

Hoe balletjes rollen. Ik geef een reactie op een column van Ronald van den Hoff, waarin ik 'm verwijs naar een blogposting die ik er aan heb gewijd, ik kom in e-mailcontact met Ronald, geef hem door dat ik net iemand geadviseerd heb in Van den Hoff's Seats2meet.com locatie in Utrecht een bijeenkomst vast te leggen (te weten Erno Mijland voor 'Survival of the fittest content makers' op vrijdagmiddag 15 februari, met een mooi gezelschap), waarop hij me mailt of ik wil filmen op zijn Trendslation diezelfde vrijdag 15 februari, bij Seats2meet.com in Maarssen (in de ochtend), waarop ik weer mail dat me dat geweldig lijkt... etcetera etcetera.

Sla ik nu net Misset Horeca open, zie ik dat hoofdredacteur Hans Steenbergen (waar ik vroeger een kamer naast zat) een interview met Ronald van den Hoff heeft gehad over Trendslation... en jawel mijn naam en mijn bedrijfsnaam in dat interview noemt, twee keer zelfs, ook in het (goed gelezen) kader eronder. Kicken om nu eens je naam niet bóven een artikel terug te zien, maar er ín.

(Klik op de afbeelding voor de vergroting.)

Naamlooz borrel Arnhem De Oude Kraan 72 (leuheuk)

Je hebt niet veel mensen nodig om een borrel te laten slagen, als het maar die mensen zijn waar je wat mee kunt. Ik ben wel wat gewend van de FZ Brancheborrels, was altijd gezond gespannen om iedereen weer te zien uit de branche, maar hoe meer borrels ik achter de rug had hoe meer het me ging tegenstaan. Meer dan een nieuwe locatie bezoeken, de vaste groep borrelaars de hand schudden en veel, heel veel luisteren naar 'drukke' ondernemers was het voor mij niet.

Mijn eerste Naamlooz-borrel was even wennen. Even snuffelen aan elkaar. Gerjanne Tiemens fungeerde als gastvrouw, Guido Crolla als gastheer (tenminste dat gevoel kreeg ik), ik zag Marco Derksen al snel zitten (ook zijn eerste Naamlooz die naar meer smaakte), en raakte in gesprek met respectievelijk Eric Janssen, freelance journalist o.a. voor Emerce en Viva, Ritzo ten Cate van deondernemers.nl, met diegene naast Ritzo, en dat bleek Joep Everts te zijn (de broer van Vincent, anderhalf jaar jonger, 47) waar ik volgende maand een afspraak mee heb staan, Femke Hogema, trainer coach die communicatietrainingen geeft aan financiële experts en nog op zoek is naar een internetbouwer voor haar site. (Dus ik begin over weblogs.)

Guido en Gerjanne hadden nog een kleine primeur voor de camera. Ze starten met iets met dromen, sorry ik moet de beelden en de uitleg nog een keer tot me nemen, maar er wordt ook een locatie bijgezocht in een boerenschuur met chocola en lamsvlees, er komt een glossy van uit... ik weet het niet. Maar leuk gaat het wel worden.
En deze Naamlooz borrel smaakt inderdaad naar meerrrrr.