Punkmedia.nl, journalist, fotograaf en maker van webvideo | Arnhem

Laat ik weer eens een berichtje schrijven, dacht ik

Blijkt dat ie op mijn oude doorgeknipte creditcard staat, dus. Over doorknippen gesproken, ook mijn pinpas heb ik doorgeknipt... te vroeg. Omdat ik niet voor verrassingen wil komen te staan en nogal eens de betaald parkeerzones indraai heb ik altijd heul veul op mijn chip staan. Ai inderdaad. Zo'n kleine 120 euro schat ik down the drain.

Maar goed, ik zit nu even te werken in Nieuwegein, noodgedwongen, omdat ik zowel in Nijmegen als in Arnhem nog geen internet van KPN Direct ADSL krijg geleverd. Iets met mijn line sinq, whatever that may be. De problemen in Arnhem en 'de lijn van de centrale naar uw huis wordt binnenkort opgelost, binnen paar dagen gaat het DSL lampje branden en kunt u ADSL weer installeren'.

Fijn. Zaterdag gaan we verhuizen. Dan wordt Nijmegen Arnhem. De schilders zijn dan klaar. Het wordt behoorlijk wit, vanochtend liep ik weer even rond (wilde weer de ADSL installeren): MOOOOI!!! Alles binnen de tijd, dus voor de verhuizing klaar.

Binnenkort weer volop internet en bloggen.

Oh ja, van Apple in Arnhem (zie onder) kreeg ik meteen een nieuwe kabel. Service!

Ik denk wat ruik ik nou! Mac-snoertje doorgebrand

Sinds gisteren zit ik te klooien met de stroomtoevoer van mijn MacBook Pro, want wat blijkt, het omhulsel van het snoer is doorgebrand en de kabels liggen open (of zeg je dat niet zo). Vervelend, want vandaag heb ik moeten werken op goed geluk, waarbij ik het snoer zo heb moeten manouvreren en aandrukken dat het groene lichtje aan het andere eind weer op zou lichten (en er dus weer stroomtoevoer is).

Dit kan niet de bedoeling zijn van een apparaat dat nog geen jaar oud is. Ik vervoer mijn laptop en het snoer dan wel praktisch dagelijks, nou nee, drie keer per week hooguit, en dan rol ik 'm behoedzaam op, maar dit mag natuurlijk (nog lange) niet gebeuren. Zou het kunnen zijn dat het komt doordat ik de laatste maanden mijn laptop niet altijd afsluit, maar gewoon dichtklap en de volgende ochtend weer verder ga - sinds dat ik er over las bij Gerjanne's weblog in de reacties - en dat ie de stand-by qua warmte helemaal niet aankan in zijn kabel?

Ik probeerde 'm net weer aan te drukken, het lukte (ik had weer stroom), maar toen ik 'm dichter naar me toeschoof steeg er zowaar een rookwalmpje onder mijn neus. Op de foto is-ie (voor de tweede keer) net uit beeld. Ik durf het ding niet meer aan te raken, dus raakt nu ik dit bericht schrijf langzaam mijn batterij leeg.

MacBook (Pro) bezitters, let dus op. Ik ga morgen even 'verhaal halen' bij de Apple Store in Arnhem. Ben ik even blij dat ik nog een pc heb, want ik moet nog het een en ander tikken voor de EventFlash van morgen. (Ik hoop dat die HP nog wil opstarten nu ik hem heb uitgespuugd (slik).

Klus update week 23 en vooral 24

Volgens Monique heb ik er een beetje te lang over gedaan, het behang afstomen en afsteken in de woonkamer(s), maar ik heb toch serieus hard doorgewerkt... en het resultaat is ernaar. Ik moet 't nog wel even helemaal afmaken, maar dan komt er ook een perfect glad wandje tevoorschijn aan alle zijden van de kamers.

Monique heeft in week 24 de hele bovenverdieping gewit, en een wand op Kiki's kamer behangen, en de 'babykamer', en de trap, en de slaapkamer (oké, die hebben we samen gedaan).

Monique is nu eenmaal wat gedisciplineerder, of steekt op het klusvak de handen wat makkelijker uit de mouwen. Ik heb 's ochtends gewoon twee koppen koffie nodig en een krantje (we krijgen De Pers gratis in Arnhem aan huis bezorgd, best leuke krant), Monique doet in diezelfde tijd een wandje. Tsja.

Wat nog te doen? Vanmorgen gaat Jurjen het laminaat in de slaapkamer leggen, over de vloerbedekking heen van Sander en Daniëlle waardoor het voor de onderburen (de muizen) goed dempt. Ik maak mijn behangdingetje af, de deuren boven moeten nog gewit, ook de plinten in de slaapkamer... en vanaf dat moment is het VERHUIZEN geblazen.

Want dan komen de specialisten: de installatietechniek gaat de radiatoren verwijderen voor de stucadoor die dan in twee of drie dagen de woonkamers gaat stucen, de schilders hebben dan de zaak al geschuurd en het plafond en dergelijke gewit en komen nog net voor de bouwvak de zaak aflakken.

We hebben het verhuizen een week uitgesteld naar zaterdag 30 juni, de dag waarop meer verhuurbusjes en aanhangwagentjes over slands snelwegen rijden. (Ik denk dat ik dus niet naar het IDEA lustrum gala ga die avond.)

Monique begint volgende week weer met haar werk, ik 'klus' op maandag en dinsdag nog, en ga dan ook weer serieus beginnen, en in de avonduren inpakken. De eerste dozen staan al in de gang, de cd-rekjes zijn leeggehaald en de ongelezen boeken zijn van de kast gehaald. Het feest kan beginnnen.

De foto's van woensdag 6, zondag 10 juni (Carla, Jurjen, Bregje en Anne komen langs), maandag 11 juni en donderdag 14 juni zijn op chronologische volgorde (als altijd) op Flickr gezet.

I know, it's only rock 'n roll but I like it

Wat is dat toch geweldig om die oude rockers te zien knallen, en je dan te realiseren wat een rockhistorie hier nog steeds in (bijna) originele bezetting staat. Mick als jong gastje, dat is meer dan veertig jaar geleden, VEERTIG JAAR! Maar Mick is gewoon nog steeds een jong gastje, met z'n karakteristieke manier van dansen. Heerlijk.

En wat geweldig om gewoon naar de Goffertwei te fietsen, te stoppen, de memorecorder aan te doen, het fototoestel te pakken en maar een beetje genieten en foto's knallen.

Als dit Arnhemse humor is, voel ik me straks thuis

Iedere keer als ik Arnhem binnen kom rijden vanaf Nijmegen, nu we aan het klussen zijn elke dag, zie ik links de wat mindere flats opgevrolijkt worden door humor. Humor van striptekenaar Mark Retera die net als meer striptekenaars in Arnhem hun eer betonen - met megadoeken van soms 20 meter hoog - aan wijlen Hans Kresse, geestelijk vader van Eric de Noorman (en ook vader van Anka Kresse, de ontwerper van FZ, waar ik veel mee heb samengewerkt, en die ook het geboortekaartje van Kiki heeft gemaakt).

Klik hieronder door voor een stukje Arnhemse humor. Dit vind ik leuk.

Jeroen, jij ook?

Als je er van kunt genieten, is het best lekker

Kiki lijkt op papa. Ik ben een keer (als twaalfjarig jongetje tijdens noodweer op Hemelvaartsdag) door en door nat geregend... en het was heeeeer-lijk. Vanaf dat moment heb ik regen altijd als heerlijk ervaren. Iets om van te kunnen genieten, als je je er maar voor open stelt. Genieten van de tintelende druppeltjes, de frisheid... waarom krimpt iedereen toch altijd zo in elkaar en lijkt men gebukt te gaan onder zwaar weer? Nergens voor nodig, ik ben net weer kleddernat geregend, en ga zo heerlijk douchen.

Kiki lijkt op papa. Ze stond buiten, voelde dat het ging regenen en bleef staan. Genieten, lachen, ze schreeuwde het uit.
(Totdat het begon te donderen en mama kwam redden.)

De foto's volgen, Flickr zit nogal te fokken.

Net als in mijn studententijd, indrukwekkend

Ik kijk naar een item op het NOS Journaal (Beatrix bij 'de Afrikaanse opera van Claus') en daarna wil ik ontroerd worden, kippenvelhuilen en nog eens een redevoering horen. Die laatste heb ik gisteren weer eens helemaal op mijn iPod geluisterd vanaf de RAI naar huis.

I'm picking up good vibrations

Dit was een mooie dag. Begonnen met een uurtje lopen en daarna gaat alles eigenlijk goed. Vanmiddag een ongelooflijk gemotiveerde enthousiaste Marieke ingewerkt in het CMS systeem van High Profile. Woensdag gaan we verder met de EventFlash. Jeroen geweldige vent. Ik zie het he-le-maal zitten, de ontwikkelingen zijn goed...  nieuw huis, nieuwe energie, nieuwe mensen, nieuw werk en heerlijk weer.

Integreren, dat gaat snel in Arnhem

Waar het in Nijmegen nog wel een aantal jaartjes duurde voordat de buurt ons kende en wij de buurt, ligt dat geheel tegen onze verwachting in bij de nieuwe buren in Arnhem anders: we waren gisteren nog niet eens het huis binnen of we maakten al kennis met Eliëtte en Ronald van helemaal bovenin (Eliëtte werkt bij zakenreis organisatie Carlsson Wagonlit Travel, Ronald als manager marketing en communicatie bij CSC in Bunnik), met Susanne en Leo, naast ons links, en vandaag met Thea en Ton daar weer naast. Bij de twee laatstgenoemden werden we vrijwel meteen mee naar binnen gevraagd om te kijken hoe zij het huis hadden ingericht, we kregen een trap en een ladder mee en Kiki was alweer aan het flirten met het zoontje van Susanne en Leo.

Waar we 'bang' voor waren, de moeizame integratie in een nieuwe buurt, in een nieuwe stad, is binnen het eerste weekeinde al vergeten. We voelen ons nu al thuis in die prachtige straat aan dat heerlijke park.

Morgen beginnen we 'officieel' met klussen, ik ga die dag nog even werken en naar Nieuwegein om Marieke zo goed mogelijk in te werken en door haar eerste dag te begeleiden, dinsdag gaan we de vloer licht schuren en de eerste laklaag aanbrengen, en boven misschien al een lik wit tegen de muur strijken.

Monique en ik, we hebben d'r zin an. We zijn ons langzaam maar zeker aan het 'losmaken'.

Vandaag kwamen Car, Jur, Anne en Bregje langs en hebben we met z'n zessen genoten in de voortuin (het Sonsbeekpark). De foto's.

Arnhem, hier zijn we dan

Ons droomhuis is van ons.

Gisteren naar de notaris geweest (na de inspectie van het huis, met verkopers Sander en Daniëlle, makelaars Dennis en Maarten), sleutels gekregen en alleen maar euforie gevoeld.

De foto's.