Volgende week, 10 mei, is het één jaar geleden dat ik mijn weblogactiviteiten startte. Ik sprak Diederick van Eeden vandaag: 'nee Henk-Jan, het is twee jaar geleden dat ik bij je kwam eten', maar de tijd gaat snel maar niet zo snel. Het lijkt echt veel langer geleden, het is 'pas' één jaar.
Anyway, ik weet het even niet meer...
Ik kan mijn ei op evenementengebied zo prima kwijt op highprofile.nl, dat ik niet goed meer weet wat ik met mijn weblog moet. Het is min of meer uit noodzaak ontstaan, maar die noodzaak om nieuws over de eventbranche op dit platform kwijt te kunnen is er niet meer.
En nu? Nu weet ik het niet goed te definiëren. Ik dacht toen ik bij High Profile begon dat mijn blog een duidelijk andere functie zou krijgen, meer 'Henk-Jan hoofdredacteur internet achter de schermen hoort dit en dat, filmt dit en dat, fotografeert zus en zo en schrijft eens wat'. Maar in de nieuwe plannen van de restyle van highprofile.nl krijgt dát ook een plek. Als het zo gaat worden zoals ik wil dat het gaat worden, er wordt op dit moment hard aan gewerkt bij 3PO, dan is dat een grote droom voor me die uitkomt. Ik wil er nog niets over verklappen, maar als het zo gaat worden als het aan laat zien dan kan ik werkelijk al mijn eieren waarschijnlijk op dit highprofile platform kwijt.
Wat ik nu eigenlijk doe is de hele tijd als ik ergens op zit te broeden ik drempels voor mezelf zit te verhogen. In de trant van 'dit kan niet, dit past niet op een weblog die draait om de eventbranche, anders noem je 'm niet zo'. Eind van het liedje is: er gebeurt helemaal niets meer. Lamgeslagen, writersblokkerig, niets...
Hoewel de weblog de naam draagt van Eventbranche weblog en zo ook bij sommigen bekend is, ik ben bang dat het daar in de toekomst niet in hoofdzaak om gaat draaien. Ik maak me veel te druk om wat mijn lezers willen lezen, ik weet niet wat het gaat worden, maar ik denk meer een soort agenda, een soort WIE BEN IK, en WAT VORMT MIJ in dit journalistieke vak in deze branche.
Daarom ga ik nu uitvogelen wat ik hier op kwijt kan. Eigenlijk wil ik HIER op zoek naar mijn eigen drijfveren... dat mijn blog dan zo'n algemene naam heeft als Eventbranche weblog moet je maar voor lief nemen. Ik denk dat ik me hier wat persoonlijker ga neerzetten. Nog persoonlijker? hoor ik je zeggen. Ik denk het wel. Zie maar of je afhaakt. Ik denk dat ik me hier het beste bij voel.
Ach ik weet het ook niet. Hulp, suggesties, advies meer dan welkom. Mail me.
Ik ga vanaf nu, na één jaar kan dat wel denk ik, ik ga vanaf nu alvast mijn nieuwe koers inzetten met deze weblog. Ik ben daarin erg geïnspireerd door Erwin Blom, directeur VPRO digitaal, BEKIJK DEZE FILM... Ik heb over zijn bijdrage aan Blognomics nog een stukje geschreven dat ook nog geen plaats heeft gekregen. Blom wist me vooral te raken door zichzelf de vraag te stellen wanneer hij vindt dat zijn weblog een succes is. Voor mij is het een succes al ik het leuk vind om te doen.
Dat gevoel was ik even kwijtgeraakt. Ik ga weer doen wat ik leuk vind. En hieronder het stukje tekst (dat lag te wachten in de subsub-map Blognomics van de submap Mijn Publicaties van de map Mijn Documenten... dat is een signaal dat je niet goed bezig bent).
...
Erwin Blom, directeur digitaal bij de VPRO, vertelt wat zijn drijfveer is om een weblog (www.vpro.nl/checklist) bij te houden, op welke wijzen en met welke frequentie dat voor hem het beste werkt en wanneer het een succes is.
Blom vindt het jammer dat kennis verloren gaat als het niet wordt gepubliceerd. Zo voert hij zelf veel interessante gesprekken, en nu kan hij zijn mensen daarvan op de hoogte houden met zijn weblog. Het is voor hem een soort werkdagboek.
Blom vindt verder dat veel mooi materiaal verloren gaat doordat een onderwerp voor TV geen doorgang vindt. Zo sprak hij met mensen van VPRO's Tegenlicht met een documentaire bezig waren die niet doorging omdat de oorspronkelijke boodschap niet bleek te kloppen 'de iPod is niet in Nederland ontwikkeld omdat Nederland niet innovatief genoeg is' (Nederland bleek juist wél innovatief te zijn). Die interessante voorgesprekken en interviews met deskundigen van Philips belandde in de prullenbak. Dat hoeft dus niet. Niet het eindproduct is dus per definitie belangrijk, maar ook het proces kun je laten zien. Op internet dus.
Blom zegt verder met zijn weblog innovatieve zaken op digitaal gebied bij te houden, te verzamelen. Voor zichzelf om overzicht te houden, maar ook voor anderen die dat wel handig vinden. Soort Research en Development.
Blom: "Het is dus surfen, RSS feeds, en de gesprekken die ik voer. En het kan eigenlijk alleen als ik een andere toon aansla dan is zou aanslaan als ik bij een krant of een weekblad zou werken, want als ik dat zou doen zou ik ander materiaal gaan maken en zou ik er meer tijd in moeten stoppen etcetera. Het is niet alleen lekkerder om de lossere toon te lezen, maar het is ook noodzakelijk - voor mij althans - om te kunnen blijven publiceren."
Mooie uitsmijter: "Ja, wanneer is het een succes? Voor mij is het een succes al ik het leuk vind om te doen. (En als 100 mensen het zouden meelezen, en dat gebeurt.)"
[Als deze posting nieuwe stijl wat warrig overkomt weet je dat ik nog op zoek ben, ik heb 'm niet nagelezen]
IK VOEL NU AL DAT ER NIEUWE ENERGIËN VRIJKOMEN... (lijkt me wel een goed gevoel).
