Vincent Everts heeft vannacht om 03:28 uur een dochter gekregen. Mariah Jean Francis Everts. Prachtig en wakker kindje. Na de online foto's op MobyPicture.com volgt al snel het eerste filmpje van Vincent met Mariah. Op Ustream. Vincent, van harte gefeliciteerd met je mooie dochter.
Je ziet ze met een grote grijns de Apeldoornseweg afblaffen... mannen met snorren, mannen met baarden, mannen met tatouages onder hun leren motorpak. En dan met z'n allen aansluiten in een lange lint motoren richting Eusebiuskerk, waar ze buiten hun eigen versie van de zondagsmis laten horen.
Leuk gisteren. Ik loop met Joep in mijn armen door de voorkamer, zie een jongeman naar binnen kijken, ik kijk weg, ik zie 'm een seconde later zijn telefoon of palmtop checken, hij doet het poortje open, belt bij ons aan, en binnen een minuut zit hij aan onze werk-lees-en-eettafel (drie meter lang: links werk, midden lees, rechts eet).
Of ik videoclips kan maken.
Ik haal een watertje voor 'm, maak een Senseootje voor mezelf, vraag 'm waar hij mij gevonden heeft, 'op Google' met de trefwoorden 'video productie arnhem'.
Hij is een 23-jarige ambitieuze muzikant / artiest met een vaste baan en montagestudio. Ik maak binnenkort de beelden voor zijn videoclip die hem en mij groot gaan maken (heeft hij mij verzekerd).
Maar eerst gaan we met de beide families bij hem Afghaans eten. Spannend.
Ik merk het als ik te veel heb gemonteerd, te lang in mijn scherm heb gekeken, te veel bewegende beelden heb gesneden, te veel foto's heb bekeken... daar waar ik me vorig jaar afvroeg of ik helemaal moest gaan voor mijn passie voor fotografie, dan wel voor mijn passie voor film, verlang ik - nu ik beide disciplines inmiddels volledig heb omarmd als mijn professie - terug naar mijn beroep als schrijver van verhalen.
Bij enkele bedrijven als Effect Groep en 4net heb ik medewerkersfilmpjes gemaakt. Wel jammer dat het tot nu toe bij deze bedrijven is gebleven, maar dat kan elk moment veranderen. Het geheim: met weinig budget low profile korte eerlijke spontane filmpjes maken van het personeel van het bedrijf. Laat mij een ochtend of middag bij alle medewerkers langsgaan met mijn camera en mijn vragen en je krijgt filmpjes te zien waarin jouw medewerkers laten zien wie ze zijn. Waarvan natuurlijk de compilatiefilmpjes het leukst zijn, ook om te maken.
Huub is in topconditie, voelt zich heerlijk, en geniet van elk moment van zijn leven. "Nog twee jaar hooguit."
Huub Klompenhouwer, de man die mij ooit bij Reed Business aannam toen hij hoofdredacteur ad interim was, de man met wie ik vervolgens onvergetelijk heerlijk zes maanden lang rokend, espresso drinkend en naar de mooiste jazz luisterend heb gewerkt - 2001 was een artistiek creatief ondernemend en vooral genietend jaar, die Huub is ongeneeslijk ziek. Darmkanker.
"Als ik al mijn facturen en declaraties op een stapel leg lijkt het wel of ik twee levens heb gehad." Huub was en is een levensgenieter, voor en zeker ook na de 'fatale kerstboodschap' waarin hij te horen kreeg dat de uitzaaiingen niet te stoppen waren.
Gistermiddag na een filmklus in Rotterdam en Amsterdam, ging ik bij 'm langs in Edam. Met het zweet druipend van z'n voorhoofd liet hij me binnen. "Jezus, is het al drie uur, ik zit te klussen in mijn hok."
Oké, ik weet 't. Niet iedereen met kanker is kaal of meteen kreupel, maar zo'n energieke vent als Huub gisteren had ik ook weer niet verwacht. "Ja, de chemo slaat lekker aan, ik voel me prima. Zullen we afspreken dat we het tien minuten over mijn ziekte hebben, daarna wil ik er niets meer over horen. Dan gaan we weer genieten."
En na tien minuten onder de parasol in de tuin: "Kom we gaan even een biertje drinken bij Smit Bokkum in Volendam." Achtergrondinformatie over Smit Bokkum: dit is het legendarische paviljoenrestaurant met de lekkerste gerookte paling, met een palingrokerij waar de palingsound is ontstaan, of eigenlijk, vanwaar elke keer een pondje gerookte paling met een artiest of band (BZN, The Cats, noem ze maar op) meeging naar Joost den Draaier (die de naam palingsound hiermee verzonnen heeft).
Anyway, het was twee uur genieten, met eigenaar Jan Smit (ja zo heten er meer in Volendam) van Smit Bokkum die aanschoof om het verhaal van de palingsound uit te leggen (als hierboven beschreven, maar dan in een veel langere en vermakelijker versie) en Huub die geen spat is veranderd eigenlijk.
"Ik ging laatst naar een verjaardagsfeestje, je weet wel zo'n kringgebeuren, daar kwam ik veel te laat, men maakte zich duidelijk zorgen en toen ik om de hoek kwam keken ze me aan met een blik 'is dit Huub waar we het net de hele tijd over hadden?', ze hadden misschien al een lijk verwacht, dus ik zeg "ja ik ben wat later, kunnen jullie alvast een beetje wennen. Lachen! Ik hou daar he-le-maal niet van, dat soort feestjes. Ik stond ook al weer snel in de keuken iets te koken... lekker ontspannend."
Punkmedia.nl. Ik weet nog dat ik vorig jaar op zoek was naar een naam voor mijn bedrijf. Mijn manier van aanpak is afwijkend, mijn manier van denken is ook niet helemaal mainstream, internet is de punkvorm van de mediavormen hoorde ik Guido van Nispen zeggen in een interview dat ik met hem had (voor het High Profile New Media Congres waar hij als keynote zou spreken): checken of de URL punkmedia.nl nog vrij is. Ja. Vragen wat mijn vader van die naam vindt, hij vindt het niks: doen dus.
En ik heb van een enkeling een frons gekregen bij de naam, één iemand vond het een negatieve lading hebben (maar zij - een vrouw - is ondanks haar vrije denken ook wel erg netjes), maar verder was iedereen erg positief: leuke naam, gaaf punkmedia...
Nu ik Rupert Howe van Twittervlog heb ontdekt, een van de pioniers van het videobloggingcircuit (als ik Huub Koch mag geloven en dat doe ik) en geniet van zijn filmpjes voelt Punkmedia he-le-maal goed. Wat ben ik blij met die naam. Zoals Rupert zegt: it's kind of rough en ready, so dont expect any high productions values... daarom is het juist zo leuk (lees ook: veel bekeken).
Bij de survival of the fittest contentmakers hoorde ik er voor het eerst over: blogkermis. Een initiatief dat twee jaar geleden (14 mei 2006) is ontsproten uit Usarchy's Ruben Timmerman's brein. De achtste blogkermis (uitleg) stond onder enthousiaste leiding van Erno Hannink van Enthousiasmeren.nl. Ik vond het een eer, voelt toch een beetje als een erkenning, dat Erno mij vroeg om een bijdrage.
Ik hou hiervan, vind het leuk om door anderen te worden gewezen op de weblogpareltjes die bestaan, in dit geval de pareltjes die allemaal te maken hebben met marketing. Het insprireert me om andere postings te lezen. Alleen... ben ik eerlijk, dan heb ik snel even naar de lijst gekeken, snel doorgeklikt naar de anderen, maar het echt lezen van de posting in deze blogkermis is er nog niet van gekomen. Tijdgebrek... gisteren met filmcamera via Maarn naar Hoogeveen en Leeuwarden, vandaag monteren, opladen, wegschrijven op ftp-servers... Pas als ik de hele kermis heb gelezen geef ik mijn voorkeuren.
Nicholas White takes a cigarette break (of: hoe je ook kunt stoppen met roken). Hoe een ordinairy day at the office je leven kan veranderen... dankzij de techniek (of het falen ervan).
De afgelopen twee minuten heb ik ademloos gekeken naar een filmpje dat ik niet snel zal vergeten. Op website van The New Yorker gevonden. Over Nicholas White, die in de lift stapt voor zijn sigaretje buiten en die vervolgens 41 uur in die kleine ruimte opgesloten blijft. Ik ben niet claustrofobisch, vind het niet echt prettig als een lift een minuut niet doet wat het moet doen, maar na het bekijken van dit filmpje denk ik wel drie keer na om de lift te nemen.
Bron (hoe je op dingen komt): Rutger van Waveren twitterde over een artikel in de online New Yorker, die ik voor een kwart heb gelezen (wat geen schande is), en toen zag ik dat The New Yorker ook video's publiceert. Dit was er één van.
Je krijgt sinds kort (las ik net op DutchCowboys) een mailtje van YouTube, het sterkste online merk (las ik net op Marketingfacts), dat je inbreuk hebt gemaakt op de copyrights als je bestaande muziek gebruikt onder je filmpje, muziek van rechthebbenden dus, platenmaatschappijen en andere mediabedrijven. In dat mailtje staat te lezen dat je de video kunt verwijderen, of moet accepteren dat er commercials voor, rondom of na worden gebruikt.
Met die laatste maatregel haalt Google's YouTube geld binnen waarvan een gedeelte wordt uitgedeeld aan de rechthebbende (businessparalelletje met Sellaband zie ik hier vaag).
What's in it for me? Of wat betekent dit voor mij? Volgens mij ben ik hier heel blij mee, want dit legitimeert mijn toevoeging van muziek aan mijn videobeelden in de toekomst, daar waar ik het om die copyrights in het verleden altijd heb gelaten. Als beide partijen er wat aan verdienen en ik dan de adverteerder moet accepteren, my pleasure. Iedereen blij en de wereld wordt mooier.
Op 1 januari 2008 ben ik gestart als zelfstandig ondernemer met punkmedia.nl. Ik verwachtte in het begin mijn expertise op het gebied van fotografie, video, tekst en nieuwe media in te zetten voor klanten. Advies geven over nieuwe media, hoe een weblog te starten en dergelijke, ik had het allemaal voor ogen betaald te gaan doen. Maar mensen, ik weet niet wat er aan de hand is op internet, er zit een stroomversnelling in de populariteit van video op internet: in de praktijk ben ik alleen maar aan het filmen en monteren.
Ik doe alles zelf, met de videocamera op mijn schouder stel ik op mijn manier mijn vragen, film ik op mijn manier en monteer ik op mijn manier zelf mijn filmpjes. Het liefst zet ik alles daarna meteen op YouTube, Vimeo en Blip.tv, maar alleen als daar geen bezwaar tegen is (intern te gebruiken filmpjes over tegenvallende resultaten bij een beursgenoteerde onderneming, snap ik, zet ik natuurlijk niet op internet).
Een rijtje met klanten doet het altijd wel lekker voor het vertrouwen, geloof ik.
R2 heeft me ingeschakeld voor mijn 'YouTube'-manier van video-interviewen op meerdere locaties en vestigingen van Dactylo. Twee dagen on the road. Eerste klus. Beelden werden op grote screens vertoond tijdens een evenement op de PureLiner. Met beursgevoelige info, dus geen voorbeelden van te zien op internet. Posting over gemaakt.
Effect Groep is een vaste klant die mij inschakelt voor transparantiefilmpjes (hier op een rij) zoals ik ze ben gaan noemen: ik interview alle medewerkers waardoor het bedrijf met die YouTube filmpjes op internet een smoel krijgt, een ziel. Ik hou interviews over nieuwe ontwikkelingen binnen Effect Groep (bijvoorbeeld projecten als Greenbeats en Hotelmanager). Ik begeleid Effect Groep met het maken van een nieuwe website, sorry is inderdaad een weblog geworden. Ik interview klanten van Effect Groep en zet die video's op hun site, ik doe video-interviews ten behoeve van evenementen (in de trant van The Office film ik als razende reporter wat er allemaal op de afdelingen leeft), dat doe ik voor LeasePlan, en ook voor Leaf. Voor Leaf heb ik alle presentaties gefilmd tijdens hun driedaagse strategy-event in Brussel. Hierdoor zijn alle presentaties in het geheel door medewerkers nog een keer te bekijken op de speciaal daarvoor gemaakte event-portal.
4net is een superklant. Ik ga voor een aantal klanten van dit IT-bedrijf maandelijkse filmjournaals maken die te zien zijn als eyecatcher op hun site. Ook de medewerkers van 4net zelf kennen me al goed, want ik heb ze stuk voor stuk voor de camera gehad voor de transparantiefilmpjes.
High Profile, mijn vorige werkgever, betaalt me voor een aantal weblogpostings per maand op highprofile.weblog en heeft mij 9 interviews laten publiceren met de 9 genomineerden voor een Gouden Giraffe, waar ik ook het dagverslag verzorgde (was vorig jaar nogal goed bevallen, hoogste leespiek van de weblog in 2007).
HSMAI Nederland en punkmedia.nl hebben een samenwerkingsverband. Hierbij leg ik, op basis van exclusiviteit voor mijn vakgebied & expertise, hun kwalitatief hoogstaande bijeenkomsten, vooruitstrevende programma's en inspirerende sprekers via een video-, foto- en tekstverslag vast.
BINK heb ik geadviseerd een weblog te starten, en zo te zien hebben ze er nog steeds zin in, op BINKBlog. BINK is ook organisator van de uitreikingsavond van de Direct Marketeer van het Jaar en heeft mij ingeschakeld om met de drie genomineerden en een jurylid korte video-interviews te doen die op de avond op een groot scherm waren te zien.
Ciska Peters en Pim Terlinde heb ik begeleid bij het opstarten van een nieuwe weblog in TypePad.
Robert de Vries van Magical Cabaret is in die korte tijd dat ik bezig ben een vaste klant geworden waar ik heel graag een stapje meer voor zet. Ik filmde Robert als presentator van het open podium in de nieuwe schouwburg in Almere, en tijdens een beurs in de Jaarbeurs waar hij petje op petje af deed met het publiek (klik hier).
MarketingMonday schakelt me sinds kort in voor filmklussen. Richard van Hooijdonk, directeur van MarketingMonday, is een gerespecteerd spreker over nieuwe vormen van marketing en publiceert binnenkort het boek 'Op naar Marketing 2.0 (klik hier).
Constant in Beweging gaat de uitdaging met me aan om een groots filmplan werkelijkheid te laten worden.
European Centre for the Experience Economy heeft me de opdracht gegeven interviews te filmen met personen uit het bedrijfsleven die de vierdaagse Executive Course hebben beleefd.
Borrels zijn beter te pakken met een wat kleiner apparaat, daarvoor neem ik de Canon MV920 in mijn rechterhandpalm, met eventueel een stereo electret condensor microphone in de linker.
Ik neem alles op mijn memorecorder op, ook afspraken, besprekingen en brainstorms (daar ga ik heel vertrouwelijk mee om, niets wordt ongevraagd gepubliceerd), dat apparaatje is de Sony ICD SX35, de software waarmee ik alle geluidsfragmenten in mijn computer laadt heet Sony Digital Voice Editor software en het bewerkingsprogramma om mp3-bestanden op internet te gooien is Audacity.
Op deze weblog zijn onder meer mijn belevenissen, ervaringen en gedachten te volgen als beginnend zelfstandig ondernemer, met alles wat daar bij komt kijken: euforie, teleurstelling, ontmoetingen, nieuwe opdrachten, gemaakte interviews, video's, foto's en teksten.
Maar ik vermoed dat sommige zaken niet veranderen: zo blijft mijn werkleven verweven met mijn privéleven, fietst er zo nu en dan een dochtertje of zoontje door de postings en zal ik ook mijn emotionele kant niet verbergen. Everything is personal 'cause I'm a person, hoorde ik laatst iemand in een film zeggen.
Laatste reacties